„ვიღაცას უნდა მოვეწონოთ, ვიღაცას უნდა შევუყვარდეთ, ვიღაცამ უნდა დაგვიქირაოს“ — პერსონალური ბრენდინგის ძალა

დღევანდელ შრომით ბაზარზე, სადაც მზარდი რაოდენობის მაღალკვალიფიციურ კადრებს ვხედავთ, ყველა ჩვენგანს „სწორი პოზიციონირება“ სჭირდება. უხეშად რომ ვთქვათ, „თავის სარფიანად გაყიდვა“ — აქ ვგულისხმობ საკუთარი უნარ-ჩვევების სწორად წარმოჩენას, მრავალ კოლეგას თუ კონკურენტს შორის თავის გამოჩენას და იმის დემონსტრირებას, რომ ასეთ დატვირთულ რეალობაში მართლაც რაღაცას წარმოვადგენთ.

ამ ვრცლად ახსნილ მოცემულობას შეგვიძლია, ერთი შესატყვისი შევურჩიოთ: „პერსონალური ბრენდინგი“. მასზე უფრო ვრცლად კი Live Branding-ის დამფუძნებელ და აღმასრულებელ დირექტორთან, ალექს ჩიქოვანთან ერთად ვისაუბრებთ.

M: ალექს, ვისაუბროთ პერსონალური ბრენდინგის სახეზე — რამდენად განსხვავდება ის კომპანიების ბრენდინგისგან და რატომ გვჭირდება ადამიანებს ერთგვარი საკუთარი თავის „მარკეტინგი/გაყიდვა“?

ჩვენ ყველანი გაყიდვებში ვართ, ასეთია ცხოვრება. ვიღაცას უნდა მოვეწონოთ, ვიღაცას უნდა შევუყვარდეთ, ვიღაცამ უნდა დაგვიქირაოს, ვიღაცამ უნდა დაგვიკვეთოს, მიგვიწვიოს სპიკერად, გამომსვლელად და ასე შემდეგ. შესაბამისად, როცა ადამიანს დაუდგება კონკრეტული საჭიროება, ეძებს, ვინ არის ის კონკრეტული სპეციალისტი, ვინც მის საჭიროებას დააკმაყოფილებს, მან უნდა იცოდეს შენ შესახებ ან სხვისი რეკომენდაციით უნდა გიპოვოს … ამიტომ, პერსონალური ბრენდინგი არის პასუხი კითხვაზე — რატომ შენ და არა სხვა სპეციალისტი, კონსულტანტი, ექიმი, მსახიობი, მუსიკოსი და ასე შემდეგ. აი, ამიტომ გვჭირდება პერსონალური ბრენდინგი, ანუ ჩვენს კონკრეტულ კომპეტენციაზე მუშაობა, ჩვენი არსებობის შესახებ კომუნიკაცია, დადებითი რეპუტაციის დაგროვება და შესაბამისად, მისი მონეტიზაცია, გაყიდვა.

განსხვავება პერსონალურ ბრენდინგსა და კომპანიის ან პროდუქტის ბრენდინგისგან არის ბრენდინგის ობიექტი, ამ შემთხვევაში ეს არის ადამიანი, რომელმაც ზუსტად იმ პრინციპებით უნდა მართოს საკუთარი ბრენდი, როგორც სხვა ნებისმიერი პროდუქტი თუ მომსახურება. რა თქმა უნდა, არის მცირე სხვაობები აღსრულების და კომუნიკაციის გზებში.

პერსონალური ბრენდი არის: მუდმივ განვითარებაში მყოფი, კონკრეტული კომპეტენციის გამო ცნობილი და აღიარებული ადამიანი, რომელიც ადამიანების მოთხოვნების ან საჭიროებების დაკმაყოფილების დადებითი რეპუტაციით სარგებლობს. პერსონალურ ბრენდთან ადამიანებს დადებითი ემოციური გამოცდილება გააჩნიათ, ენდობიან მას.

პერსონალური ბრენდინგი: მიზანმიმართული, თანმიმდევრული და დისციპლინირებული ქმედება შენი კომპეტენციის, უნარების უწყვეტ განვითარებაზე და ამ ყველაფრის დემონსტრირება სიტყვითა და საქმით.

M: ალბათ, ყოველთვის იყო ეს ტენდენცია, მაგრამ ბოლო პერიოდში უფრო გააქტიურდა. რამ განაპირობა ეს?

საკომუნიკაციო საშუალებების გამრავალფეროვნებამ, სოციალურმა ქსელმა დიდი როლი ითამაშა და რაც მთავარია, გაცილებით მეტ ადამიანს აქვს წვდომა განათლებასთან, ხელობის თუ კომპეტენციის შენება-დამატებასთან, ამიტომ სპეციალისტები მომრავლდნენ, ზოგი ნამდვილი, ზოგიც „დაბრალებული“… თუმცა საკითხი ის არის, რომ ბაზარზე დიდი ხმაურია და ადამიანებს სჭირდებათ ინფორმაცია — იცოდნენ, ვინ არის ბაზარზე, ვინ რისი გამკეთებელია და როგორ განასხვაონ ერთი მეორისაგან.

M: კომპანიების შემთხვევაში ბევრი სახის მარკეტინგია და როგორ ერგება ისინი ადამიანს?

როგორც ვთქვი, განსხვავებები არის, პერსონალური ბრენდინგის შემთხვევაში საკომუნიკაციო ფორმები ცოტა სხვანაირია. აქ შენ, როგორც ბრენდი, შენი კომპეტენციის დემონსტრირებას ძირითადად ორი მიმართულებით ახდენ და შესაბამის ხელსაწყოებს იყენებ: ა) თეორიით — აკეთებ შენი ცოდნის დემონსტრირებას, რაც არის სტატიები, ბლოგები, ვლოგები, პოდკასტები, ინტერვიუები, წიგნის დაწერა, ლექციების ჩატარება, ტრენინგები და ასე შემდეგ და ბ) კონკრეტული პროექტების შედეგების დემონსტრირებით. ე. წ. ქეისიების განხილვა-დემონსტრირებით.

და რაც მთავარია, პერსონალური ბრენდის უმნიშვნელოვანესი საკომუნიკაციო არხი არის იმ ადამიანის პირადი რეკომენდაცია, ვისაც შენთან შეხება ჰქონია. პირადი ბრენდის კომუნიკაცია, ფაქტობრივად, რეპუტაციის მშენებლობაა — რას ამბობენ სხვები შენზე შენთან ურთიერთობის გამოცდილების შემდეგ. ამიტომ, ინტერპერსონალური კომუნიკაციის უნარებიც მნიშვნელოვანი საკომუნიკაციო არხია, ანუ შენ შეიძლება ძალიან მაგარი ხარ, მაგრამ შენთან ურთიერთობა კომფორტულიც უნდა იყოს.

რა თქმა უნდა, სხვა მარკეტინგული ხერხების გამოყენებაც შეიძლება, გააჩნია რას აკეთებ და რომელ აუდიტორიას გინდა ელაპარაკო. მთავარი პერსონალური ბრენდის კომუნიკაციაში, ისევე, როგორც სხვა შემთხვევაში, არის თანმიმდევრულობა — თუ დაიწყე, არ უნდა შეწყვიტო. ამიტომ, განსაზღვრეთ თქვენთვის კომფორტული, შესრულებადი აქტივობების სიხშირე და არ დაარღვიოთ ის.

M: დემარკეტინგზეც რომ ვისაუბროთ — კამპანიების შემთხვევაში ხშირია ერთგვარი „მოლოდინის შემცირება“, რათა ეფექტი უფრო დიდი და შთამბეჭდავი იყოს. რამდენად ეფექტურია ეს ადამიანურ შემთხვევაში?

ბრენდინგის უმთავრესი პრინციპი არის სიტყვისა და საქმის დამთხვევა, „ნაღდობა“ და სხვისი გათვალისწინება. რა თქმა უნდა, ეს პერსონალურ ბრენდინგსაც ეხება. თუ იმაზე მეტს გააკეთებ, ვიდრე მოითხოვენ, გადასარევია, მაგრამ მოდით, ჯერ სტაბილურად, ჩვევაში გადასული დაპირების შესრულებაზე ვკონცენტრირდეთ. თუმცა აქვე ერთ რჩევას გავუზიარებ მკითხველს — ზედმეტის გაკეთებაშიც ლიმიტია საჭირო, რაღაცის ზემოთ არ უნდა გახვიდე, რადგან ადამიანური ბუნებიდან გამომდინარე ეს სადღაც ცუდად დაიბუთქებს. რაც უფრო მეტს გააკეთებ, მით მეტს მოგთხოვენ, სადღაც ვერ შეძლებ და გაიჭედები.

თუ დემარკეტინგის სრულ შინაარს დავფარავთ და ვისაუბრებთ თქვენთან წვდომის შეზღუდვაზეც, მაშინ ეს კონკრეტული პერსონალური ბრენდის გადასაწყვეტია, მისი ვინაობიდან და მიზნიდან გამომდინარე — რატომ ზღუდავ წვდომას? რისთვის გჭირდება ეს? რა შედეგი უნდა მიიღო?

M: ცუდი და კარგი პერსონალური ბრენდინგის/მარკეტინგის შემთხვევები რომ განვიხილოთ… (მაგალითად, როცა ადამიანი ზედმეტად შემაწუხებლად ყიდის საკუთარ თავს და მუდამ თავის თავზე საუბრობს)

კონკრეტული შემთხვევები ძალიან შორს წაგვიყვანს. ამიტომ, ვიტყვი ასე: ცუდია კომუნიკაცია, როდესაც პერსონალური ბრენდი მხოლოდ თავის თავზე საუბრობს და არ ეხება იმ ადამიანებს, ვისთვისაც წყვეტს პრობლემებს… რა შესძინა მათ, რა გაუკეთა — ეს აუცილებელი სასაუბრო თემაა. ასევე, ყოველი ქმედების შემდეგ მოწოდება „მოდი და მიყიდე“ გამაღიზიანებელია. ხშირია ეს შემთხვევები თუნდაც ცნობილ საზღვარგარეთელ სპეციალისტებს შორისაც, არ უშვებენ შემთხვევას საკუთარ წიგნზე ან სხვა პროდუქტზე არ მიუთითონ, ეს გამაღიზიანებელია. ცუდია, როცა არ ხარ ნაღდი და ხარ ხელოვნური — ეს ძალიან შესამჩნევია ხოლმე, არ საუბრობ და აკეთებ იმას, რისიც გჯერა და გიყვარს, ამ შემთხვევაში სიტყვა აუცილებლად აგიცდება საქმეს … ადრე თუ გვიან.

შესაბამისად, თუ პირიქით აკეთებ, არის კარგი — ხარ ნამდვილი, დაპირებას ასრულებ, მუდმივად ვითარდები და სწავლობ, რომ შენთან მოსულ ადამიანს რაღაც ისე გაუკეთო, როგორც სჭირდება, შენი მომხმარებელი, დამკვეთი, კლიენტი არის შენი საკომუნიკაციო ამბების მთავარი გმირი და ძალიან გეტყობა, რომ შენი საქმე გიყვარს.

ავტორი: ქეთია ბელქანია