in

რატომ არ უნდა უწოდონ ბრენდებმა ყველას მომხმარებელი?

1970-იან წლებში ადამიანები ყოველდღიურად ხედავდნენ 500-დან 1600-მდე რეკლამას. თუ ეს რიცხვი საოცრად გეჩვენებათ, მოემზადეთ! დღეისათვის ადამიანი საშუალოდ 4000-დან 10 000-მდე რეკლამას ხედავს.

70-იან წლებში საზოგადოებას ნაკლები არჩევანი ჰქონდა. დღეს კი ტრადიციულ არხებთან ერთად არსებობს უამრავი სოციალური მედია, პოდკასტებისთვის განკუთვნილი პლატფორმები, სატელიტური რადიო, ბანერები და ყველა ციფრული სისულელე, რომელიც რეკლამის განთავსების შესაძლებლობას იძლევა. მოკლედ, მთლიანად რეკლამებში ვართ ჩაძირული, რომ აღარაფერი ვთქვათ მათ გავლენებზე.

ამ ყველაფრის ფონზე, იმის თქმაც თავისუფლად შეგვიძლია, რომ სოციალურმა მედიამ გადააჭარბა სარეკლამო გაშუქებას. ჩვენც ხომ ამ პლატფორმების ასეთ „დაუნდობელ ნაკადს“ ვექვემდებარებით… გახსოვთ, როცა ფეისბუქი ძირითადად მეგობრებთან და ახლობლებთან დაკავშირების გზად მოიაზრებოდა, ხოლო ინსტაგრამი — მხოლოდ ფოტოების დასადებად?

ახლა კი კითხვა: რით და როგორ გვკვებავს სოციალური სივრცე?

დიდი კვლევა არ არის საჭირო იმის გასაგებად, რომ ამჟამად რეკლამის დიდი ნაწილი პირდაპირი მარკეტინგის უძველეს სიბრძნეს ეფუძნება: გამოცდილი და ჭეშმარიტი წესები, რომლებიც ROI-ზეა ორიენტირებული. ამასთან, პირდაპირი მარკეტინგის ისტორია სავსეა კამპანიებით, რომლებიც ეწინააღმდეგებოდა სისტემას, იზიდავდა მომხმარებლებს დიდი კონტენტით და დიდ შედეგებსაც დებდა.

მაგრამ მაინც იყო და არის რაღაც ხარვეზი…

როგორ მივეცით ჩვენ — ადამიანებმა აზრებითა და გრძნობებით, ცოლებმა, ქმრებმა, შვილებმა, ოჯახებმა, ნათესავებმა — საკუთარ თავებს იმის უფლება, რომ მოხმარების იდეაზე ვყოფილიყავით დაქვემდებარებული ან მიჯაჭვული? შესაძლოა, მარკეტერები დიდ შეცდომას უშვებენ, როდესაც ყველას „მომხმარებლის“ სახელით მოგვიხსენებენ. ნუთუ, ჩვენ ყველანი იმისთვის ვარსებობთ, რომ რაღაცები მოვიხმაროთ?

შეიძლება ითქვას, რომ ეს მხოლოდ სიტყვაა, მაგრამ ხშირად სიტყვები ყველაფერია — ის, თუ როგორ აღვწერთ ნივთებს, ან ამახინჯებს აღქმას, ან პირიქით. და, იქნებ, ჩვენი აღქმა სწორედ მაშინ დავამახინჯეთ, როდესაც საკუთარი თავების მომხმარებლად წოდება დავიწყეთ. სერიოზულად, დათვალეთ რამდენჯერ გესმით სიტყვა „მომხმარებელი“ მთელი დღის განმავლობაში. ის გვხვდება სიახლეებში, ეკონომიკურ პროგნოზებში, გაზეთებსა და ყველა საინფორმაციო ვებგვერდზე.

ეს ყველაფერი გვიკარგავს იმის განცდას, რომ კონკრეტული კომპანია თუ ბრენდი სპეციალურად ჩვენზე ზრუნავს… რომ ინდივიდუალურად ჩვენზე მორგებულ პროდუქტს ქმნის.

საინტერესოა, რა მოხდება, თუ სხვადასხვა სიტყვის გამოყენებას დაიწყებთ თქვენს სამიზნე აუდიტორიაზე ფიქრისას?

პირველ რიგში, იმაზე ფიქრით დაიწყეთ, რა ღირებულებას ქმნით ადამიანების ცხოვრებაში თქვენი ბრენდით და თქვენი მარკეტინგით

შეიძლება, ფუნდამენტურ დონეზე, მოხმარება თანამშრომლობით ჩაანაცვლოთ. ეს არის მაიკლ პორტერის მიერ შემოთავაზებული ასპექტი, რომელიც ცნობილია, როგორც გაზიარებული ღირებულება — იდეა, რომ ბიზნესებს უფრო შეუძლიათ, სამყარო უკეთეს ადგილად აქციონ, ვიდრე არაკომერციულ და არასამთავრობო ორგანიზაციებს. უბრალოდ, ლიდერებმა უნდა შეწყვიტონ ადამიანებზე ფიქრი, როგორც რიცხვებზე და უბრალო სტატისტიკაზე. თითოეული მათგანი ინდივიდუალურად უნდა მიუდგეს სამიზნე აუდიტორიას და შესაბამისი კონტექსტიც შეარჩიოს მასზე საუბრისას.

როგორი უნდა იყოს კრეატიული სააგენტოს გუნდის მოდელი

მუსიკალური დირექტორი – ახალი პოზიცია საკომუნიკაციო სფეროში