ალბათ, გსმენიათ, როგორ ზრდის ჯანმრთელობის პრობლემების რისკს დატვირთული სამუშაო განრიგი. შესაძლოა, პროდუქტიულობის ამაღლებაზე მიძღვნილი სტატიებიც წაგიკითხავთ, სადაც ხაზგასმულია, რომ უფრო ხანგრძლივი მუშაობა შედეგების გაუმჯობესებას არ ნიშნავს. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ყველაფერზე ბევრი ვიცით, მოქმედებაზე გადასვლა სულ სხვა საქმეა. უამრავი მიზეზი არსებობს, რატომაც ვხარჯავთ სულ უფრო მეტ დროს, ამ მიდგომის დაბალეფექტიანობის მიუხედავად. სამწუხაროდ, ამ ყველაფერს ჩვენი სიცოცხლე ეწირება. ამავდროულად, არსებობს ერთგვარი წნეხი. ეს გვაიძულებს შევიქმნათ მუდმივად მომუშავეს იმიჯი – ის ხელმისაწვდომია ნებისმიერ დროს, როცა კლიენტს ან ბოსს დასჭირდება და ეს ნორმაა. ამ ყველაფერს განაპირობებს ერთი მხრივ, დაწინაურების სურვილი და პერსპექტივა. მეორე მხრივ, არის კულტურული ჩვეულება, რომელიც გადმოგვეცა და რომლის თანახმადაც უფრო მეტი დრო და ძალისხმევაა ჩვენგან საჭირო. თუმცა, მნიშვნელოვანია იმის გაცნობიერებაც, თუ რამდენად სწორად ვირჩევთ სფეროს, რაშიც ვდებთ ძალისხმევას და რომ მძიმე შრომა ამისათვის აუცილებელი არ არის. რწმუნებულების შეცვლა მარტივი არ არის. კვლევებით დასტურდება, რომ აზრს მაშინ ვიცვლით, როდესაც ჩვენი შეხედულების სიმცდარის ფაქტობრივ დადასტურებას ვხედავთ.
ამდენად, გასაკვირი არაა, რომ ამ მიდგომის ეფექტიანობის მრავალმხრივი მტკიცებულების მიუხედავად, სამუშაო საათების შემცირების ფუფუნების საშუალებას საკუთარ თავს არ ვაძლევთ. სამუშაო ჩვეულებების შეცვლა არაკომფორტულია, თუმცა, შესაძლებელი. აი, როგორ შეგვიძლია საკუთარ თავს დატვირთვის შემცირების საშუალება მივცეთ.
დააკვირდით, სინამდვილეში როგორ აფასებთ საკუთარ სამუშაოს?
ახლა 18:00 საათია. საკუთარ თავს დაპირდით, რომ ვახშმისთვის სახლში იქნებით და დროულად დაიძინებთ, თუმცა, რამდენიმე იმეილი გაქვთ უპასუხოდ დარჩენილი. ასეთ დროს, როდესაც არჩევანის წინაშე ხართ – დაარღვიოთ საზღვარო პირად ცხოვრებასა და სამსახურს შორის თუ არა. სწორედ ასეთ დროს დააკვირდეთ, როგორ არწმუნებთ საკუთარ თავს, განაგრძოთ მუშაობა თუ არა.
დაუთმეთ ფიქრს ხუთი წუთი. დაწერეთ ამბავი, რომელსაც საკუთარ თავს უყვებით, შემდეგ – ჩაუღრმავდით. თუკი თქვენი ფიქრები ამ გზით ვითარდება: „თუკი ამ მეილებს ახლა არ გავგზავნი, ხვალ მეტი საქმე მექნება“. ჰკითხეთ საკუთარ თავს – მერე რა მოხდება? იგრძნობთ, რომ გეჩქარებათ? მერე რა მოხდება? მიჰყევით ბოლომდე და მიხვალთ ფრაზამდე, რომელიც დაახლოებით ასე ჟღერს „დავკარგავ სამსახურს და შემდეგ – ყველაფერს“.
როდესაც ამ მომენტამდე მიხვალთ, ჰკითხეთ თქვენს თავს – ეს მართალია? მართალია, რომ თუკი დაპირებულ დროს დაამთავრებთ სამუშაო საათებს, სამსახურსა და სხვა ყველაფერს დაკარგავთ? უმეტესწილად, ასე არ მოხდება. ჩვენი ფიქრები და შეგრძნებები განაპირობებენ ჩვენს ქცევას, ხოლო ჩვენი შინაგანი რწმუნებულებები ამ ფიქრებთან და შეგრძნებებთანაა ბმაში. ყოველივე ამის რამდენიმეწუთიანი ანალიზი მნიშვნელოვან მიგნებებამდე მიგიყვანთ.
გაუზიარეთ თქვენი მიზანი, დატვირთვის შემცირებაზე ვინმეს, ვისაც პატივს სცემთ
ამერიკელ ფსიქოლოგთა ასოციაციის კვლევის მიხედვით, როდესაც თქვენს მიზანს თქვენთვის პატივსაცემ ადამიანს უზიარებთ, ამით საკუთარ თავს პასუხისმგებლობას აკისრებთ. ამას გარდა, გაიაზრეთ – სამუშაო დატვირთვის შემცირება იმიტომ გეძნელებათ, რომ გსურთ ხელმძღვანელობას დაანახოთ, რამდენად თავდადებული თანამშრომელი ხართ.
ადამიანი, რომელსაც საკუთარ მიზანს გააცნობთ, არაა აუცილებელი თქვენს კომპანიაში მუშაობდეს. ეს შეიძლება თქვენი მენტორი, ოჯახის წევრი ან სხვა ადამიანი იყოს, ვინც საკუთარ თავს სრულყოფილი ცხოვრების უფლებას აძლევს. ასეთ ადამიანებს შეუძლიათ მაგალითი მოგცენ და ასევე, საკუთარი გამოცდილებაც გაგიზიარონ, რჩევების სახით.
წადით ვა-ბანკზე იმისთვის, რაც მნიშვნელოვნად მიგაჩნიათ
ჩვენ მიდრეკილი ვართ 1-დან 10-მდე ფიქრისკენ. საკუთარ თავს ვუმეორებთ მცდარ ისტორიას იმაზე, რომ თუკი ერთ სფეროში ნაკლებს გააკეთებ, ასე იქნები ყველა მიმართულებით. ამგვარად, თავს ვირწმუნებთ, რომ ეს არანორმალურობაა. ამის ნაცვლად, ჩაატარეთ 80/20-ზე ანალიზი და განსაზღვრეთ, ამოცანათა/პროექტების რომელი 20% გაძლევთ 80%-იან შედეგს სამსახურში. ჩამოწერეთ თქვენი ყველაზე დიდი გამარჯვებები ფურცხლის ერთ მხარეს, მეორე მხარეს – ყოველდღიურად შესასრულებელი ამოცანები. დააკვირდით, რა ქმედებებმა მიგიყვანათ პირდაპირ შედეგამდე? სწორედ ესაა თქვენი 20%.
როდესაც ამას განსაზღვრავთ, მიმართეთ მთელი ენერგია და დრო მნიშვნელოვანი საქმეებისკენ და დაინახავთ სხვა მიმართულებებს, რომლებში დროისა და ენერგიის დახარჯვა ნაკლებად ღირებულია.
დაუსვით საკუთარ თავს კითხვა მომავალში
ბრონი უეარს აქვს ასეთი წიგნი „ტოპ 5 რამ, რასაც მომაკვდავნი ნანობენ“. წიგნი გვახსენებს, რომ სიკვდილის წინ ადამიანები ძალიან ნანობენ, საკმარისად ბევრი არ იმუშავეს. როდესაც ყოველდღიური საქმეებით ვართ დაკავებული, ხშირად ვიხლართებით რუტინაში და გვგონია, რომ ორიოდე საათით მეტ მუშაობას ჩვენი ცხოვრებისთვის გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს.
ამის ნაცვლად, ამ სავარჯიშოს მიმართეთ: როდესაც ძველი ქცევის შეცვლა გიძნელდებათ, დაფიქრდით, რას ჰკითხავდით საკუთარ თავს 85 წლის ასაკში – რისი გაკეთება/მოსწრება გენდომებდათ? ეს ფართო სურათს დაგანახებთ, ვიდრე ყოველდღიური დედლაინები და სტრესორებია და ჯანსაღ ფოკუსირებაში დაგეხმარებათ.
მიეცით საკუთარ თავს უფლება შეამციროთ საკუთარ თავზე დაწოლა. ეს შეგიქმნით პოტენციალს მნიშვნელოვნად გააუმჯობესოთ საკუთარი შედეგები და გაუფრთხილდეთ ჯანმრთელობას. თქვენ შრომობთ ბევრს და აკეთებთ ღირებულ საქმეს. თქვენ იმსახურებთ მიაღწიოთ მიზნებს ორგანიზმისა და გონების ტანჯვის გარეშე.
წყარო: HBR