in

რას გულისხმობს დინამიკური ლოგო და როდის იყენებენ მას კომპანიები? – ერეკლე ინაშვილი

დღევანდელ გლობალურ და სწრაფად ცვალებად სამყაროში მუდმივად ვდგავართ გამოწვევის წინაშე – შევინარჩუნოთ სტაბილურობა, მეორე მხრივ კი, ვიყოთ მუდამ აქტუალური, განახლებადი და ეპოქის ადეკვატური. ეს გამოწვევა ცხოვრების თითქმის ყველა სფეროს შეეხო, მათ შორის არიან მარკეტერები და ბრენდის შემქმნელები, რომლებიც ამ გამოწვევას მუდმივად განიცდიან და შასაბამისი გამოსავლის ძიებაში სხვადასხვა ხერხსა თუ მეთოდს მიმართავენ.

ალბათ იცით, რომ არსებობს ბრენდის დინამიკური იდენტობა. ამ უკანასკნელს შეუძლია ადაპტირება და გადაადგილება იმ კონტექსტის მიხედვით, რომელშიც ის გამოიყენება. სტატიკური ლოგოებისგან განსხვავებით, დინამიკური ლოგოები გარდაიქმნება გარემოდან გამომდინარე. 

თუ ბრენდის წარმომადგენელი ხართ და დინამიკურ ლოგოზე ფიქრობთ, მნიშვნელოვანია გახსოვდეთ, რომ თქვენი ლოგოს ძირითადი ელემენტები ყოველთვის თანმიმდევრული უნდა იყოს. იქნება ეს შრიფტი, ხატულა თუ ფერთა პალიტრა, ის უნდა შეიცავდეს ელემენტებს, რომლებიც მუდმივად დარჩება, რათა ხალხმა შეძლოს თქვენი ბრენდის ამოცნობა, რაც არ უნდა მოხდეს.

ბრენდის დინამიკურ იდენტობაზე  სასაუბროდ გერმანიაში მოღვაწე დიზაინერს, ერეკლე ინაშვილს ვთხოვეთ გაეწია მეგზურობა, რომელიც მათ შორის არა ერთი დინამიკური ბრენდის ე.წ. dynamic Identity-ს ავტორია. 

M: რით განსხვავდება დინამიკური ბრენდი სტატიკურისგან და პრინციპულად თუ განსხვავდება მათი შექმნის მეთოდები?

დინამიკური ან გნებავთ „ცოცხალი” ბრენდები მეტად აქტუალურები გახდნენ დღევანდელ ეპოქაში. თუკი კლასიკური მიდგომებით, ბრენდები უცვლელობის პრინციპით, მკაცრად შეთანხმებული გაიდლაინების მიხედვით, ერთი ფორმით, პალიტრით ოპერირებდნენ, დინამიკური ბრენდის შემთხვევაში, ეს მოცემულობა საფუძველშივე შეცვლილია. 

ბრენდის დინამიკური იდენტობა, ერთი მხრივ, ქმნის მუდმივ პლატფორმას, რომელიც არ იცვლება, თუმცა შეგნებულად ტოვებს სივრცეს მუდმივი განახლებისთვისა და ცვლილებისთვის, იქნება ეს ლოგოს შიგთავსი, ფერი, ილიუსტრაცია თუ  ხანდახან ფორმაც კი. 

თუმცა ამ ღიაობას და თავისუფლებას თავისი შექმნის პრინციპები აქვს და წინასწარ დადგენილ სტრატეგიას ეფუძნება. 

დინამიკური ბრენდის შემთხვევაში გამოიყოფა შექმნის 6 ძირითადი პრინციპი: 

  • CONTAINER 
  • WALLPAPER 
  • DNA 
  • FORMULA 
  • CUSTOMISED 
  • GENERATIVE 

თქვენს ყურადღებას რამდენიმეზე გავამახვილებ: 

CONTAINER – ის შემთხვევაში, როგორც თითონ სიტყვა გვეუბნება, ლოგოს ფორმა უცვლელია, თუმცა მისი შიგთავსი – ფერი, პატერნი ან თუნდაც ილუსტრაცია მუდმივად ცვლებადი. ამგვარად იქმნება ვიზუალური სიმბოლოს კვლავშეცნობის აუცილებელი პირობა და ამასთან, მრავალფეროვანი, ფერადი, დინამიკური ხდება. ეს პრინციპი ყველაზე გავრცელებულია დინამიკური ადიენტიკის შექმნის დროს და მათ შორის ბევრი ე.წ. Iconic Brand-ი მიმართავს როგორიცაა, Pantone ან მაგალითად  ქალაქ მელბურნის აიდენტიკა რომელიც ერთერთი პიონერი იყო შექმნისას. ჩვენთვის საყვარელი MTV-ის სამაუწყებლო იდენტობაც სწორედ კონტეინერის პრინციპზე იყო აგებული.

WALLPAPER – ის პრინციპით, მინიმალისტური ტიპის მუდმივ ლოგოს უკანა ფონად ედება დომინანტი სიმბოლო, ილუსტრაცია, რომელიც ლოგოს კლასიკური პრინციპისგან განსხვავებით ილუსტრაციას აყენებს წინა პლანზე და ფოტო ენით დომინირებს. ლოგოს მუდმივა (უმეტეს შემთხვევაში ფონტმარკა) მხოლოდ მეორე პლანზეა და ე.წ. ბეჯის როლშია. 

 ამ ტიპის დინამიკური ბრენდის ყველაზე ხმაურიანი და მარადიული ქეისი wolf olins-ის AOL-ის ბრენდინგია. 

CUSTOMISED – ჩემი აზრით, ყველაზე ძლიერი და სტრატეგიული პრინციპია დინამიური ბრენდის შექმნისას. ეს ის შემთხვევაა როდესაც მომხმარებელიუ თითონ “ხატავს” ბრენდს. კონტეინერის პრინციპის მსგავსად, ბრენდის ერთ მარტივ უცვლელ ფორმას სთავაზობს მომხმარებელს, შიგთავსი კი უშუალოდ მომხმარებლის მიერ შექმნილი სკეჩები, ფოტოები ან ილუსტრაციები შეიძლება იყოს. ეს ის შემთხვევაა როდესაც ბრენდი და მომხმარებელი ყველაზე ახლოს მიდიან ემოციურად ერთმანეთთან და მომხარებელს უჩნდება განცდა, რომ ეს სწორედ “მისი ბრენდია”. 

ამ მიმართულებაში სააგენტო Bruce Mau-მ მისცა, ჩემი აზრით, საუკეთესო მაგალითი OCAD UNIVERSITY-ს ბრენდის ქეისში. 

M: საქართველოში რამდენად პოპულარულია დინამიკური ლოგოები და მოთხოვნა თუ იგრძნობა ბრენდების მხრიდან?

დინამიკური აიდენტიკა ყოველთვის კონტექსტიდან მომდინარეობს. უფრო მარტივად რომ ვთქვათ, ბრენდს ან ჰაერივით „სჭირდება” ის, ან საერთოდ არ სჭირდება, პირიქით, ზედმეტიც შეიძლება იყოს. მარტივად წარმოსადგენია, რომ მაგალითად საადვოკატო ბიუროს, ან ფინანსურ პოლიციას დინამიკური იდენტობა ნაკლებად გამოადგება და მეტად კონსერვატიული საფუძველი უნდა ედოს. ეს მოცემულობა რადიკალურად შეიძლება შეიცვალოს მაგალითად, მუსიკალური ფესტივალის ან ინოვაციების ჰაბის ბრენდინგის დროს, როდესაც კონტენტის მრავალფეროვნება და მუდმივ დინამიკაში ყოფნა ბრენდის აუცილებელ ელემენტად გვევლინება. აქედან გამომდინარე  ჩემი პასუხი ასეთია – დინამიკურ იდენტობებს თვითონ ბაზარი გვკარნახობს.

M: თქვენი შექმნილი ნამუშევრებდან, რომლებს გამოყოფდით ქართულ და საერთაშორისო ბაზარზე, მოგვიყვეთ მათი შექმნის პროცესზე…

ჩემი შექმნილი ქართული იდენტობებიდან გამოვყოფდი livo-ს ქეისს, როდესაც ბრენდირებისას გამოვიყენეთ ჩვენთვის აწ უკვე ნაცნობი კონტეინერის პრინციპი. ფორმა უცვლელია, შიგთავსი კი კონტექსტუალურად ერგება ბრენდს კომუნიკაციაში და აცოცხლებს მას.

მიყვარს სპოტლაითის დინამიკური იდენტობა, რომლის შექმნისას Wallpaper-ის პრინციპი ვიხმარეთ. ივენთი წლიდან წლამდე სახეს იცვლის და ყოველ წელს ახალი ვიზუალური მოტო აქვს, რომელიც პლაკატურად ედება ქვეშ ბრენდის ფონტმარკა – Spotlight-ს. 

საერთაშორისო ქეისებიდან კარგად დამკვიდრდა ინოვაციების ჰაბი Play-ს ვიზუალური იდენტობა, რომელიც გერმანიაში შეიქმნა და სტარტაპების მხარდამჭერი იყო Entertainment და მედია სფეროში. აქაც კონტეინერის პრინციპით, ფომრა კონსტანტად გვევლინება, ხოლო შიგთავსი მუდამ ცვალებადია.

 

 

 

Kurokawa — არქიტექტურით შთაგონებული შრიფტი

ლიბერთი გაეროს გლობალური შეთანხმების პრინციპების ხელმომწერი გახდა