ღვინო თუ გიყვართ? წითელი თუ თეთრი? უფრო მშრალისკენ იხრებით, თუ უფრო ტკბილისკენ? რა დოზით მოგწონთ სიტკბო ღვინოში? როგორ გირჩევნიათ, ხილის არომატებით იყოს გაჯერებული, თუ დაბალანსებული გემო ჰქონდეს? – ეს იმ კითხვების არასრული ჩამონათვალია, რომელსაც ღვინის ბარ „სიტიოში“, რომელიც ძველლათინურად „მწყურიას“ ნიშნავს, აუცილებლად დაგისვამენ იმიტომ, რომ ბრენდის მიზანია მომხმარებელთან ინტერაქცია და შედეგი – „შეხვდი შენს ღვინოს,“ “meet your wine“.
„გამორიცხულია, ადამიანმა არ აღმოაჩინოს თავისი ღვინო, ვერ იპოვოს ის გემო, რომელიც კონკრეტულ მომენტში ესიამოვნება. მთავარია, მას ვინმემ საჭირო კითხვები დაუსვას. არ არსებობს, ობიექტურად, მაგარი ღვინო. არსებობს ჯანმრთელი და არაჯანმრთელი (დაავადებული) ღვინოები, თუ ქიმიურ დონეზე გავუკეთებთ ანალიზს. სხვა დანარჩენი არის გემოვნებისა და განწყობის საკითხი“, – გიორგი აზნიაშვილი, ღვინის ბარ „სიტიოს“ დამფუძნებელი.
„სიტიოში“ გარდა სხვადასხვა კომპანიის მცირე მარნებისა თუ ინდუსტრიული ღვინოებისა, აღმოაჩენთ WINE’OT-სა და „ნავის“, ღვინის ორ გასნხვავებულ ხაზს, რომელსაც გიორგი აზნიაშვილი თავადვე ქმნის და სხვადასხვა კონცეფციითა და ვიზუალური იდენტობით ცდილობს, დამსახურებული ადგილი დაუმკვიდროს მათ მომხმარებელთა ცნობიერებაში. მარკეტერი გიორგი აზნიაშვილს მომხმარებელთან ინტერაქციის საჭიროებაზე, WINE’OT-ისა და „ნავის“ კონცეფციაზე, ქართული ღვინის ბაზარზე არსებულ კლიშეებსა და სტერეოტიპების ნგრევის პერსექტივებზე ესაუბრა:
M: რაზე დაყრდნობით გადაწყვიტეთ, რომ მომსახურების პროცესში, საჭირო იყო მომხმარებელთან მეტი ინტერაქცია, მეტი კითხვის დასმა?
დღეს, ღვინის სელექციის ორი ძირითადი სცენარია გავრცელებული, რომელიც ხდება მომხმარებელთან ინტერაქციის გარეშე: 1. მომხმარებელი იღებს ღვინის ბარათს (მენიუს) და თვითონ უნდა შეარჩიოს ღვინო. ასეთ შემთხვევაში, ძირითადად, სტუმარი ეძებს ნაცნობ დასახელებას და იმ ღვინოს არჩევს, რომელიც გაუგია.
2. ბარმენი, ოფიციანტი თუ კონსულტანტი მომხმარებელს ეუბნება, რომ რომელიმე კონკრეტული ღვინო „ძალიან მაგარია“.
M: რა ხდება „სიტიოს“ შემთხვევაში?
რეალურად, ღვინო არის იმდენნაირი, რამდენნაირი ადამიანი და ხასიათიც შეიძლება შეგხვდეს, რამდენნაირი კერძიც მზადდება და რამდენნაირი გეგმაც შეიძლება დაისახოს, თუ როგორ უნდა განვითარდეს ის კონკრეტული საღამო. ჩვენთან სწორედ აქტიური ინტერაქციის შედეგად ხდება ღვინის შერჩევა. ბარმენი ეკითხება სტუმარს, თუ როგორ ხასიათზეა, როგორი გემოების ღვინო ესიამოვნებოდა (მსუბუქი, ინტენსიური, ხილის არომატებით), რომელ კერძთან აპირებს, რომ მიირთვას, როგორია მისი გეგმები და ა.შ. შედეგად, ვიღებთ ადამიანს, რომელიც პოულობს იმ ღვინოს, რომელიც სურს.
M: რა სეგმენტებზეა გათვლილი თქვენი ღვინის ორი ხაზი WINE’OT და „ნავი“ და ვიზუალურად როგორ გამოხატავთ ბრენდის კონცეფციას?
WINE’OT არის კლასიკური ღვინო, რომლის ფასიც არ არის მაღალი. ამ შემთხვევაში, წინა პლანზე ვწევ არა ჯიშურ არომატებსა და ტონებს, არამედ იმ შეგრძნებებსა და ემოციებს, რომლებიც ღვინის დალევამ შეიძლება გამოიწვიოს და ეტიკეტიც შესაბამისი გვაქვს, რომელსაც წინა მხარეს აწერია გვერდითი ეფექტი: Wine may inspire you to call your ex, Immediately contact your best friend. ამ ხაზის სამიზნე სეგმენტად ღვინის დამწყები მსმელები, ძირითადად, ახალგაზრდები განვსაზღვრე.
რაც შეეხება მეორე ხაზს, „ნავი“ ექსკლუზიური ღვინო სხვადასხვა მიკროზონიდან: 2013 წლის რქაწითელი მწვანე და საფერავი, რომელიც უფრო ღვინის სტაჟიან მომხმარებელზეა გათვლილი, მათზე, ვინც იციან ქვევრის ღვინის ფასი.
„ნავის“ კონცეფცია ასეთია: ღვინის სმას იწყებ, ჯდები ნავში და გვერდზე ტოვებ ვალდებულებებს, დედლაინებს, პრობლემებს და ა.შ. შეგიძლია, ამ ნავით მარტო შეცურო ტბაში, ან მეგობრებთან ერთად. „ნავის“ ეტიკეტზე იალქანი იმ ფერისაა, რომელ ღვინოსაც სვამ: თუ საფერავს სვამ, წითელი იალქნით მიაქანებ ამ ნავს, თუ თეთრ ღვინოს, ქარვისფერ იალქანს უბერავს ქარი და ა.შ.
M: რა კლიშეებია ქართული ღვინის ბაზარზე და როგორია თქვენი ხედვა, რატომ და როგორ უნდა გაიზარდოს ღვინის მოყვარული ქართველი ადამიანი?
მიუხედავად იმისა, რომ საქართველო ღვინის სამშობლოდ არის წოდებული, რეალურად, ღვინის მოხმარების კულტურა საკმაოდ დაბალია. რას ვგულისხმობ: იმისთვის, რომ ღვინო იყოს ხარისხიანი და ქიმიურად ჯანმრთელი, აუცილებელია, იყოს ბოთლში, ჰქონდეს ხარისხიანი საცობი, რათა არ განვითარდეს მიკრობიოლოგიური პროცესები და ღვინო, უხეშად რომ ვთქვათ, არ გაფუჭდეს. აუცილებელია, შენახვის პირობები იყოს დაცული, როგორც ჩამოსხმამდე, ისე ჩამოსხმის შემდეგ. სწორედ ამიტომ, სახლის პირობებში დაყენებული ღვინო, თუ არ ჩავთვლით ერთეულ გამონაკლისებს, წარმოუდგენელია, რომ იყოს აბსოლუტურად ჯანმრთელი (ქიმიურად) და გამართული სტრუქტურით. წარმოუდგენელია, რომ პლასტმასის ჭურჭელში შენახული ღვინო არ დაზიანდეს. სწორედ ამიტომ, დროა, ქართველი მომხმარებელი, რომელსაც უყვარს ღვინო, გადავიდეს „ოციანიდან“ ხარისხიან ბოთლში ჩამოსხმულ ღვინოზე.
ღვინის ბარი და ბოთლში ჩამოსხმული ღვინის სმა ასოცირდება, რატომღაც, დიდი თანხების დახარჯვასთან, თუმცა ამ სტერეოტიპს „სიტიო“ ანგრევს. მინდა, ქართველების ცნობიერებაში დავამკვიდრო (ამ ეტაპზე უცხოელები სტუმრები სჭარბობენ ქართველებს) „სიტიო“, როგორც ადგილი, სადაც უბრალოდ, შეგიძლია, მიხვიდე და კარგი ღვინო დალიო, წინასწარ არ დაგეგმო და არ გაუკეთო მობილიზება ფულად რესურსებს, რადგან ყოველთვის მოინახება ძალიან საინტერესო ღვინო ნებისმიერი ბიუჯეტის მქონე ადამიანისთვის.
გარდა ამისა, ძალიან დიდი სურვილი მაქვს, რომ ღვინის ქართველი მომხმარებლისთვის ღვინო არ იწყებოდეს საფერავით და არ მთავრდებოდეს ტვიშით, ან ნებისმიერი ქართული ჯიშისგან დამზადებული ღვინით. სწორედ ამიტომ, „სიტიოში“ შესაძლებელია ფრანგული, იტალიური და ესპანური ღვინოების დაგემოვნება, რადგან თუ მთელი მსოფლიო აღფრთოვანებულია ბორდოთი, მაგალითად, რატომ არ უნდა სვამდეს ქართველი მომხმარებელი მას?!
