in

პოეზია მარკეტინგში – კიტა ცხომარიას კომერციული ჰაიკუები

კიტა ცხომარია, 26 წლის, პროფესია – წერა, ჰობი – არწერა. წინა წელს, Socialsharks-ში ქოფირაითერად მუშაობდა. ციფრულ ინდუსტრიაში ცურვა მათგან ისწავლა და „თუ მათ სახელს გავითვალისწინებთ, წარმოუდგენელია, ცურვაში უკეთესი მასწავლებელი მყოლოდა“. ახლა ფრილანსერია.
მას შემდეგ,  რაც სიგარეტის მოწევას შეეშვა, ცხოვრებაში 10-10 წუთიანი თავისუფალი ინტერვალები გაუჩნდა და იფიქრა: „ამ დროს, რატომ არ უნდა წერო, იქნებ რამე უკეთეს ეწიო“.

და დაიწყო კომერციული ჰაიკუების წერა.

ჰაიკუ ხომ ძლიერი სიმბოლური დატვირთვის მქონე კლასიკური პოეტური ფორმაა იაპონიიდან – უკიდურესად მოკლე სტრუქტურის ლექსი, რომლის მიზანიც წამიერი შეგრძნებების, საგანთა ხედვის გადმოცემაა.

კომერციული ჰაიკუ კი, კიტას განსაზღვრებით, სხვადასხვა ბრენდის სლოგანზე შექმნილი ლექსია.

რა არის ჩემი მიზანი? – უბრალოდ, შევეცადე, კომერციული სლოგანები სხვა ეგზისტენციალურ ველში შემეყვანა და დავკვირვებოდი, რა მოხდებოდა. ასევეა სხვა ჩემს ტექსტებზეც – ვაკვირდები, რა მოხდება. სულ ესაა. იაპონური ლიტერატურა და აღმოსავლეთი მხოლოდ იქამდე მაინტერესებს, რამდენადაც შეუძლია, ჩემი გარეუბნის ხეებზე იარსებოს; შუა ღამით, მარტო დარჩენილ სარეკლამო ბანერებზე. „ტიბეტის“ სიჩუმე არ მაინტერესებს, – კიტა ცხომარია

ესეც კომერციული ჰაიკუები:

 

BOUNTY – A taste of paradise/სამოთხის გემო!

ყვავი ანძას დააჯდა,
ძაბვამ, რომელმაც გული აუჩქარა
გაახსენა სამოთხის გემო.

 

საქართველოს ბანკი – არ გაჩერდე!

ტყეში  ნისლია.
რაც უფრო ვერ ხედავ,
მით უფრო სწორად მიდიხარ.
არ გაჩერდე!

 

LG – Life is good/ცხოვრება კარგია!

შუა ოკეანეში შტორმის ტალღამ,
ნაპირზე ბავშვს ფეხები დაუსველა.
ცხოვრება კარგია.

 

Empire State Development ServicesI – I ❤️NY

მეძავს ფეხებზე სცივა.
ახლა, რომ ვინმე შეკითხვოდა,
მოუყვებოდა ალაბამაში მოპარულ კევზე.
ქუჩაში არავინაა,
არც დედამიწაზეა არავინ.
მე❤️ნიუ-ორკი

 

FedEx – when there is no tomorrow/როცა ხვალ არ არის

მოხუცის ოთახში მზე ანათებს,
ხვალ მზე არ ამოვა,
უფრო სწორედ, მოხუცი ვერ ნახავს.
როცა ხვალ არ არის.

 

APPLE – think different/იფიქრე განსხვავებულად

სიტყვები, რომელიც ბიჭმა გოგოს უთხრა
სხვა ბიჭმა, ბიჭს უთხრა,
იფიქრე განსხვავებულად.

 

ალტა – არ გააბაზრო

შეყვარებულები გაჩერებაზე დგანან.
მათ ჯერ არ იციან,
რომ აწი ვერასდროს შეხვდებიან.
არ გააბაზრო.


ჩვენს კითხვაზე, 
რატომ არის კიტასთვის საინტერესო სიმბოლური დატვირთვის მქონე ეს პოეტური ფორმა, გვპასუხობს:არ ვიცი. ჩემთვის ეს ისეთივე პასუხგაუცემელი კითხვაა, რომ შემეკითხოთ, რატომ იყოფენ ხოლმე ადამიანები  ჯიბეში ხელს, როცა არც ტელეფონი, არც საფულე და არც არაფერი ამოაქვთ. არ ვიცი, მართლა არ ვიცი“.

სამაგიდო თამაში “საცნობელი”, რომელმაც 60 ქართველი მხატვარი გააერთიანა

Excel-ის 100 ამოცანა დამწყებთათვის – ელექტრონული წიგნი ქართულად