დაუსრულებელი მეილების, შეტყობინებების, აპლიკაციების შეხსენებებისა და ხმოვანი სიგნალების გარემოში ყურადღების შენარჩუნება სულ უფრო რთული ხდება. ხშირად ადამიანს რამდენიმე წუთიც უჭირს ერთ კონკრეტულ საქმეზე მუშაობა ისე, რომ ტვინმა სხვა რამეზე გადართვისკენ არ უბიძგოს. შედეგად, მაშინაც კი, როდესაც გარედან ხელს არაფერი უშლის, შინაგანი იმპულსი მაინც აფერხებს სრულ კონცენტრაციას.
რა ემართება გონებას ყურადღების გაფანტვისას
ხშირად ტვინს კომპიუტერს ადარებენ, თუმცა ეს მეტაფორა სრულად ვერ ასახავს იმ შიდა დროით მექანიზმებს, რომლებიც ადამიანის ორგანიზმს მართავს. ტვინი აკონტროლებს სხეულს, ხოლო მოძრაობების კოორდინაცია კონკრეტულ მომენტებში ზუსტ ნაბიჯებს მოითხოვს. ეს მექანიზმები ერთმანეთთან აკავშირებს ინფორმაციის დამუშავებასა და ფიზიკურ ქმედებებს.
პარალელურად, ეს შინაგანი მექანიზმი აიძულებს ტვინს, შეაჩეროს მიმდინარე პროცესი, როდესაც თვლის, რომ ირგვლივ მნიშვნელოვანი მოვლენა ვითარდება. როდესაც სამუშაო რუტინა გამუდმებით ირღვევა შეტყობინებებითა და შეხსენებებით, ტვინი ეჩვევა მოლოდინს, რომ ყოველ რამდენიმე წუთში რაღაც გადასამოწმებელია. თუ გარკვეული დროის განმავლობაში სიჩუმეა, ტვინი თავად იწყებს სიგნალების გაგზავნას და ადამიანს მოწყობილობების შემოწმებისკენ უბიძგებს, რათა სიახლე არ გამორჩეს.
როგორ გადავაჩვიოთ ტვინი მუდმივ გადართვას
ეს ჩვევა ერთ დღეში არ ჩამოყალიბებულა და მისგან გათავისუფლებასაც თანმიმდევრული ვარჯიში სჭირდება, რათა ტვინმა ისევ ისწავლოს ერთ საქმეზე ხანგრძლივი ფოკუსირება.
პირველ რიგში, აუცილებელია სამუშაო გარემოში ყურადღების გამფანტველი ფაქტორების მინიმიზაცია. კომპიუტერში მუდმივად გახსნილი ათობით ფანჯარა და ეკრანით ზემოთ დადებული ტელეფონი ქმნის გარემოს, რომელიც მუდმივად ითხოვს შემოწმებას. ფანჯრების ჩაკეცვა და ტელეფონის ეკრანით ქვემოთ გადაბრუნება საგრძნობლად ამცირებს გარე სტიმულების ზემოქმედებას.
მხოლოდ გარე ფაქტორების შემცირება არასაკმარისია, რადგან სხვა საქმეზე გადართვის სურვილი მაინც გაჩნდება. საჭიროა ახალი ასოციაციის გამომუშავება: იმ მომენტში, როდესაც ჩნდება საქმის მიტოვებისა და ფოსტის ან შეტყობინებების შემოწმების იმპულსი, მუშაობა კიდევ ცოტა ხნით უნდა გაგრძელდეს. მაგალითად, კიდევ ერთი აბზაცის წაკითხვა, რამდენიმე წინადადების დაწერა ან ცხრილზე მუშაობის გაგრძელება. დროთა განმავლობაში ტვინის დროითი მექანიზმები გადაეჩვევა მუდმივ შეწყვეტას, რაც შეამცირებს შინაგან კონფლიქტს და გაზრდის პროდუქტიულობას.
განსაკუთრებით მნიშვნელოვან და კომპლექსურ ამოცანებზე მუშაობისას ეფექტიანია გარემოს სრული შეცვლა – საოფისე შეხვედრების ოთახში გადასვლა ან კაფეში მუშაობა. ახალი სივრცე არ ასოცირდება ტიპურ სამუშაო ხელისშემშლელ ფაქტორებთან, რაც ტვინს შინაგანი იმპულსებისგან დასვენებისა და სრული კონცენტრაციის საშუალებას აძლევს.
წყარო: Fastcompany
