სამსახურში დამატებითი პასუხისმგებლობებისგან თავის არიდება, მენეჯერულ პოზიციებზე წინსვლის სურვილის არქონა და 5-დან-9-მდე პირადი დროის 9-დან-5-მდე სამუშაო საათებზე მაღლა დაყენება კარიერული მინიმალიზმის ნიშნებია. Glassdoor-ის მიერ აგვისტოში გამოქვეყნებული კვლევის თანახმად, „კარიერული მინიმალიზმი“ გახდა უახლესი კორპორაციული ტერმინი, რომელიც ზეტ თაობის სამუშაოსადმი დამოკიდებულებას ასახავს.
მინიმალიზმი, როგორც ცხოვრების წესი, ფოკუსირდება მხოლოდ არსებითზე, იმ ელემენტებამდე დაყვანაზე, რაც ნამდვილ სიხარულს იწვევს. ეს მარტივი, არაგადატვირთული არსებობა წინა პლანზე აყენებს ფუნდამენტურ ღირებულებებს – ურთიერთობებს, ჰობისა და პიროვნულ ზრდას – მატერიალური საკუთრების ნაცვლად. ახლა, ეს პრინციპი სამუშაო სფეროშიც გადმოდის.
ბრჭყვიალა სამსახურეობრივი წოდებების და დამატებითი ანაზღაურების გარეშე, მეტი პასუხისმგებლობის ძიების ნაცვლად, ზეტ თაობის წარმომადგენლები ამარტივებენ თავიანთ კარიერას და თავიანთ ნამდვილ გატაცებებსა და ამბიციებს სამსახურის გარეთ ინახავენ. კრის მარტინი, Glassdoor-ის მთავარი მკვლევარი, აღნიშნავს, რომ ამ სტრატეგიას „პერსპექტივის ცვლილება“ განაპირობებს.
ეს არის გააზრებული გადახვევა ერთ დამსაქმებელზე ზედმეტი დამოკიდებულებისგან, უფრო მკაფიო საზღვრებისკენ, პროფესიული კმაყოფილების ალტერნატიული განსაზღვრებებისკენ და შემოსავლის სხვადასხვა წყაროს ძიებისკენ ფინანსური სტაბილურობისთვის. მარტინის თქმით, ზეტ თაობა არ უარყოფს შრომას როგორც ასეთს, არამედ უარყოფს მათთვის შეთავაზებულ სამუშაოს მოძველებულ ვერსიას.
დღეს მკვეთრად შეიცვალა პროფესიული წარმატებისა და „წინსვლის“ განსაზღვრება თანამედროვე ეკონომიკაში. ეს ცვლილება გამოიხატება შრომის კულტურისა და „ადექი და იმუშავე“ მენტალიტეტისგან განშორებაში, რომელმაც მრავალი მილენიალის გამოცდილება განსაზღვრა და ბევრი მათგანი პროფესიულ გადაწვამდე მიიყვანა.
ახალგაზრდა სპეციალისტები, რომლებიც შრომით ბაზარზე მასობრივი სამსახურიდან გათავისუფლებების, ხელოვნური ინტელექტის და ეკონომიკური არასტაბილურობის პირობებში შედიან, არჩევენ არა უფრო მეტად მუშაობას ან დაწინაურების ძიებას, არამედ სამუშაო-პირადი ცხოვრების ბალანსს. Glassdoor-ის კვლევის თანახმად, ზეტ თაობის წარმომადგენლების 68% აქტიურად მოერიდებოდა მენეჯერულ პოზიციაზე გადასვლას.
ეს მკვეთრად განსხვავდება წინა თაობების კარიერული მისწრაფებებისგან, რომლებიც ლიდერობას თავისთავად მიზნად აღიქვამდნენ. მარტინი აღნიშნავს, რომ ტრადიციული კარიერული კიბე მუშაკებს პენსიას, სტაბილურობას და პრესტიჟს ჰპირდებოდა გრძელვადიანი ერთგულების სანაცვლოდ. თუმცა, ბოლო რამდენიმე თაობის მუშაკებმა ეს დაპირებები დარღვეული ან გამოფიტული იხილეს, რამაც ზეტ თაობის შეხედულებები შესაბამისად შეცვალა.
ბევრი ახალგაზრდა სპეციალისტისთვის მენეჯერის ტიტული ხელფასის მატების გარეშე დაქვეითების ტოლფასია: მეტი პასუხისმგებლობა ყოველგვარი სარგებლის გარეშე. მათი წარმატების კონცეფცია უფრო მჭიდროდაა დაკავშირებული ბალანსთან და ფინანსურ უსაფრთხოებასთან.
თუმცა, ეს არ ნიშნავს რომ ზეტ თაობას ამბიციები არ აქვს. მიუხედავად იმისა, რომ მათ კარიერულ მინიმალისტებად მოიხსენიებენ, ზეტ თაობის თანამშრომლების 57%-ს მინიმუმ ერთი დამატებითი საქმე აქვს, შედარებით მილენიალების 48%-თან, X თაობის 31%-თან და ბეიბი ბუმერების 21%-თან, როგორც Glassdoor-ის მონაცემები აჩვენებს.
ზეტ თაობის კარიერული მინიმალიზმი გულისხმობს ძირითად სამსახურში, რომელიც ანგარიშების გადახდას და უსაფრთხოებას უზრუნველყოფს, მარტივი ურთიერთობის შენარჩუნებას, ხოლო ნამდვილი გატაცებებისთვის დროისა და ენერგიის ინვესტირებას ოფისის გარეთ. როგორც Glassdoor-ის საზოგადოების ერთ-ერთი წევრი აღნიშნავს, ის არ ოცნებობს შრომაზე და თვლის, რომ თუ ადამიანები ნამდვილად გატაცებულები იქნებოდნენ თავიანთი სამსახურით, ის არაფერს გადაიხდიდა. ნამდვილი გატაცება 5-დან-9-მდე დროისთვისაა განკუთვნილი 9-დან-5-მდე სამუშაო საათების შემდეგ.
წყარო: Fastcompany
