საკმაოდ ბევრი ცნობილი თუ ნაკლებნაცნობი საავტომობილო ბრენდის შემდეგ, დღეს იმ ავტომობილზე უნდა გიამბოთ, რომელიც როგორც ტრასაზე, ისე მის მიღმა საკმაოდ მალე გახდა ერთ-ერთი წამყვანი ბრენდი. ეს მანქანა გახლავთ მაკლარენი – ავტომობილი, რომელიც თავისი სისწრაფის წყალობით ფორმულა 1-ის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მოთამაშე გახდა.
და მაინც, როგორ დაიწყო მაკლარენის ისტორია?
დასაწყისი
McLaren არის ბრიტანული ავტომობილების მწარმოებელი, რომელიც დაარსდა ბრიუს მაკლარენის მიერ 1963 წელს. ახალზელანდიელმა მრბოლელმა, მანქანის დიზაინერმა და გამომგონებელმა მიაღწია მაკლარენის პირველ გრან პრის გამარჯვებას 1968 წელს მას შემდეგ, რაც გუნდის პირველი F1 მანქანის, M2B, დებიუტი შედგა მონაკოს გრან პრი 3-ზე.
როდესაც მაკლარენის რბოლის გუნდმა წარმატებების მოპოვება დაიწყო ფორმულა 1-ში, მან ასევე ნახა წარმატება მოტოსპორტის სხვა კატეგორიებში. 1967 წელს McLaren Racing-მა მოიგო ექვსი რბოლიდან ხუთი Can-Am სერიაში. 1968 წელს მათ ექვსიდან ოთხი მოიგეს და შემდეგ წელს გუნდმა მოიგო სეზონის 11 რბოლა.
1970 წელს გარდაიცვალა გუნდის დამფუძნებელი, ბრიუს მაკლარენი, როდესაც მისი Can-Am მანქანა დაეჯახა ლავანტს პირდაპირ ვუდკოტის კუთხესთან ინგლისში, გუდვუდის ტრასაზე.
ბრიუს მაკლარენის გარდაცვალების მიუხედავად, მაკლარენის სარბოლო გუნდმა განაგრძო წარმატება Cam-Am სერიებში, F1 და Indianapolis 500 გამარჯვებები 1972, 1974 და 1976 წლებში. ტედი მაიერმა აიღო კომპანიის სადავეები ხელში, როდესაც ბრიუს მაკლარენი გარდაიცვალა და გუნდი მიიყვანა პირველ F1-მდე. მაკლარენმა ასევე მოიგო მძღოლების ჩემპიონატი 1974 წელს ემერსონ ფიტიპალდის საჭესთან ერთად. ჯეიმს ჰანტმა გაიმეორა მძღოლის ჩემპიონატის მოგება 1976 წელს.
1980-იანები
1981 წელს მაკლარენის სარბოლო გუნდი გაერთიანდა რონ დენისის Project 4 Racing გუნდთან. მაკლარენი გახდა პირველი კომპანია, რომელმაც წარმოადგინა სრული ნახშირბადის ბოჭკოვანი სარბოლო მონოკოკი. ეს დასრულდა დიზაინერ ჯონ ბარნარდის დახმარებით, რომელმაც ასევე წარმოადგინა პირველი ნახევრად ავტომატური გადაცემათა კოლოფი.
მალევე ასევე დაიწყო მაკლარენის ყველაზე წარმატებული ეპოქა F1-ში. დენისმა სრული კონტროლი აიღო გუნდზე და პორშესა და ჰონდას ძრავებით, პილოტებთან” ნიკი ლაუდასთან, ალენ პროსტთან და არიტონ სენასთან ერთად, მაკლარენმა მოიპოვა შვიდი მძღოლის ჩემპიონატი და ექვსი კონსტრუქტორის ჩემპიონატი. 1988 წელს პროსტმა და სენამ მოიგეს ყველა რბოლა, გარდა ერთისა, მაგრამ მოგვიანებით პროსტმა დატოვა მაკლარენი მას შემდეგ, რაც დაძაბულობა დუღილამდე მივიდა მასსა და სენას შორის.
1988 წელს მაკლარენმა მოიგო ყველა F1 რბოლა, გარდა ერთისა. იმავე წლის აგვისტოში, დენისმა და ტექნიკურმა დირექტორმა გორდონ მარიმ დაიწყეს ახალ მანქანაზე, McLaren F1-ზე მუშაობა.
McLaren F1-მა 1998 წელს დაამყარა რეკორდი მსოფლიოში ყველაზე სწრაფი წარმოების მანქანებს შორის, მას შემდეგ რაც მიაღწია 240.1 mph-ს. ამას მხოლოდ 2005 წელს აჯობა Bugatti Veyron-მა, როდესაც მანქანამ მიაღწია მაქსიმალურ სიჩქარეს 253,81 mph.
1990-იანები
მას შემდეგ, რაც 1990-იანი წლების შუა პერიოდში ჰონდამ დატოვა ფორმულა 1 და სენა უილიამსში გადავიდა, მაკლარენმა გაიარა შეზღუდული წარმატების პერიოდი. მათ სამი წელი გამარჯვების გარეშე გაატარეს.
თუმცა, სარბოლო გუნდი ფორმას დაუბრუნდა 90-იანი წლების ბოლოს. უილიამსის ყოფილი დიზაინერის, ადრიან ნიუის, მერსედეს-ბენცის ძრავის პაკეტის, ვესტის და მძღოლის მიკა ჰაკინენის სპონსორობით, მაკლარენმა 1998 და 1999 წლებში მოიგო შემდგომი ჩემპიონატები.
2000-იანები
მაკლარენი 2000-იან წლებში ფორმულა 1-ის ერთ-ერთ საუკეთესო გუნდად დარჩა. ლუის ჰემილტონმა გუნდების უახლესი ტიტული 2008 წელს მოიპოვა და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მძღოლი, რომელმაც მოიგო ტიტული იმ დროს და პირველი ბრიტანელი მძღოლი, რომელმაც მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი დეიმონ ჰილის შემდეგ 1996 წელს.
2000-იანი წლების დასაწყისში მაკლარენი ასევე თანამშრომლობდა Mercedes-Benz-თან Mercedes-Benz SLR McLaren-ის შესაქმნელად. SLR პირველად იქნა წარმოდგენილი, როგორც კონცეფცია, ჩრდილოეთ ამერიკის საერთაშორისო მოტორ შოუზე 1999 წელს და გამოვიდა 2003 წელს.
2010-იანები
2010 წელს კომპანიის სარბოლო გუნდი და წარმოების მანქანები ორად გაიყო. McLaren Automotive ხელახლა გამოუშვეს და McLaren Racing დაიშალა. 12C გამოვიდა 2011 წლის შუა რიცხვებში და იყო პირველი სერიული მანქანა, რომელიც მთლიანად დააპროექტა და ააშენა McLaren-მა F1-ის შემდეგ. მას Spider მოდელი მოჰყვა 2012 წელს.
12C-ის წარმატების შემდეგ, McLaren-მა გამოუშვა F1-ის მემკვიდრე 2013 წელს. McLaren P1-მა გამოიყენა ჰიბრიდული ძალა ფორმულა 1-ის ტექნოლოგიასთან ერთად, რათა შეექმნა ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფი, ყველაზე ძლიერი საგზაო ავტომობილი. P1-ის მთავარი კონკურენტები გამოვიდნენ Ferrari LaFerrari-სა და Porsche 918-ის სახით. სამივეს ჰქონდათ მსგავსი შესრულება და სპეციფიკაციები, და ისინი ყველა ერთ წამში მოხვდნენ სილვერსტოუნის წრეზე.
მას შემდეგ, რაც ლუის ჰემილტონმა დატოვა McLaren Racing მერსედესისთვის 2012 წლის სეზონის ბოლოს, სარბოლო გუნდების პრობლემები გაგრძელდა. 2013 წელი მათთვის ყველაზე ცუდი სეზონი იყო 2004 წლის შემდეგ და ისინი დაქვეითდნენ შუა კლასში, ჩამორჩნენ ისეთებს, როგორებიცაა Mercedes, Red Bull და Ferrari. 2015 წლიდან ჰონდამ დაინახა შესაძლებლობა ფორმულა 1-ში დაბრუნება მაკლარენის სახით მათი ძრავების გამოყენებით. გუნდმა 2015 წლის ავსტრალიის გრან პრიზე 1992 წლის შემდეგ პირველად იასპარეზა, როგორც მაკლარენ-ჰონდა.
შემდგომი წარმოების მანქანები გამოვიდა 2014 და 2015 წლებში მას შემდეგ, რაც მაკლარენმა გამოაცხადა, რომ ისინი ყოველწლიურად აპირებენ ახალი მანქანის გამოშვებას. 650S Coupe და Spider მოდელები გამოვიდა 2014 წელს, ხოლო სპორტული სერიები 570S და 540C გამოჩნდა 2015 წელს.
გარდა ამისა, 2015 წელს მაკლარენმა გამოუშვა P1-ის ტრეკის ვერსია, P1 GTR. ის გამოვიდა ჟენევის მოტორ შოუზე და წარმოება უკიდურესად შეზღუდული იყო და მხოლოდ ორიგინალური P1 მფლობელები იყვნენ მიწვეული მის შესაძენად.
ახლახან მაკლარენი ტექნოლოგიისა და წარმოების სხვა სფეროებშიც გადავიდა. ეს მოიცავს მოტორიზებულ მოწყობილობებს ენერგეტიკული ინდუსტრიისთვის და სამედიცინო სფეროს პროდუქტებსაც კი.
მაკლარენი რჩება ერთ-ერთ ყველაზე საინტერესო ავტომობილებისა და ტექნოლოგიების კომპანიად, წარმატებისა და ინოვაციების მდიდარი ისტორიით. საინტერესო იქნება, თუ რა ბედი ელის კომპანიას მომავალში..
ავტორი: თინათინ უგრეხელიძე
