in

ექსპერტის პასუხი კითხვაზე: „რა ვქნა, თუ გასაუბრებაზე იმდენად ვიბნევი, რომ ყველაფერი მავიწყდება?“

თქვენ გსურთ, გასაუბრებამ საუკეთესოდ ჩაიაროს და ამიტომ, საკუთარ თავზე ზეწოლას ახდენთ. ეს ზეწოლა კი პირიქით, უფრო დიდ შფოთვას იწვევს.

HBR-ის ერთ-ერთი მკითხველი, რომელიც თავს ინტროვერტად მიიჩნევს, ამბობს, რომ საკმაოდ ნორმალური სოციალური უნარ-ჩვევები აქვს, თუმცა ვერაფრით ებრძვის გასაუბრებებზე იმ კითხვებზე პასუხს, რომელიც მისი ძველი გამოცდილებების გაზიარებას უკავშირდება:

pasha-statiebi
pasha-statiebi

ერთ ადგილას ვიყინები… როდესაც მისვამენ ბიჰევიორულ ან ჩემს კომპეტენციებთან დაკავშირებულ შეკითხვებს, რათა აღვწერო ჩემი მოქმედებები კონკრეტულად ისეთი სცენარებით, როგორიცაა: „რას გააკეთებდი, თუ X მოხდა?“ ან „შეგიძლია, მომიყვანო მაგალითი, როდესაც გააკეთე Y?“ აზრების მოკრებას ვცდილობ, თუ როგორი პასუხი იქნება საუკეთესო, მაგრამ ყველა მსგავსი მცდელობის დროს, თავს უსუსურად ვგრძნობ და საბოლოოდ, ვამბობ, რომ „ასეთი გამოცდილება არ მქონია“.

როგორ შეიძლება ამის გადალახვა?

ყოფილი კლინიკური ფსიქოლოგი და ავტორი, ელის ბოიზი ურჩევს:

„ძვირფასო ინტროვერტო,

თქვენ გსურთ, გასაუბრებამ საუკეთესოდ ჩაიაროს და ამიტომ, საკუთარ თავზე ზეწოლას ახდენთ. ეს ზეწოლა კი პირიქით, უფრო დიდ შფოთვას იწვევს. შფოთვა, რომელიც თქვენს შიგნით იქმნება, გავლენას ახდენს თქვენს მუშაობაზეც, შესაბამისად, თქვენს წარმოდგენებზე და უკვე ეჭვი შეგაქვთ საკუთარ კომპეტენციაშიც. ეს კი მეორდება და მეორდება.

მე რამდენიმე რჩევის გაზიარებას შევეცდები:

1) აღიარეთ, როგორ მოქმედებს შფოთვა შემეცნების პროცესზე.
როდესაც კლინიკურ ფსიქოლოგიაზე ვსწავლობდი, როგორც წესი, ზეპირი გამოცდების ჩაბარება მიწევდა. პრაქტიკისთვის, ჩვენმა ინსტრუქტორებმა გვირჩიეს, იმიტირებული გამოცდები მოგვეწყო პრაქტიკოს ფსიქოლოგებთან ქალაქის მახლობლად, განსაკუთრებით იმ ადგილებში, სადაც ჩვენ ნაკლები გამოცდილება გვქონდა. მახსოვს, მაშინ გამომცდელმა მითხრა, რომ გამოცდების დროს, შფოთვა 20-25% -ით ამცირებდა ჩვენი ცოდნის გამოვლენის შესაძლებლობას. ამიტომ, ამის საკომპენსაციოდ მირჩია, მოვმზადებულიყავი ისე, რომ საკუთარ ცოდნაში, 100%-ით დარწმუნებული ვყოფილიყავი.

ათ წელზე მეტი ხნის შემდეგ, კვლავ ვფიქრობ ამ კომენტარზე მსგავს სიტუაციებში. რატომ მეხმარება? ეს საშუალებას მაძლევს, ვაღიარო, რომ მიუხედავად იმისა, რომ შფოთვამ შეიძლება გარკვეულწილად იმოქმედოს შედეგზე, ჩემი მყარი ცოდნა მაინც თავისას იზამს. მაგალითად, მე ვიცი, რომ მინიმუმ, ჩემი ცოდნის 75% მაინც მემახსოვრება.

იქნებ, ცადოთ და „25%-ით ზედმეტად“ მოემზადოთ შემდეგი ინტერვიუსთვის?

2) ითხოვეთ გარეგანი პერსპექტივა.
უმეტესი ჩვენგანი საკუთარი თავის ყველაზე ცუდი კრიტიკოსია და ეს საკუთარი თავის არაადეკვატურ აღქმასაც ხელს უწყობს. ჩვენ საკუთარ ხარვეზებს ვაზვიადებთ და უგულებელვყოფთ ძლიერ მხარეებს. და რაც უფრო ვღელავთ, მით უფრო ნეგატიურად მოგვეჩვენება ყველა წარსული თუ მომავალი მსგავსი გამოცდილებაც.

სიცხადის მოსაპოვებლად ივარჯიშეთ და მიიღეთ მიუკერძოებელი უკუკავშირი. იპოვეთ მრჩევლები, თანატოლები, მეგობრები ან ოჯახის წევრებიც კი – ვისაც ენდობით – ვისაც სურს, დაგეხმაროთ და იმიტირებული გასაუბრება ჩაგიტაროთ. შეეცადეთ, ივარჯიშოთ ისეთთან, ვინც ადრე ინტერვიუერის როლში იყო. ასეთ შემთხვევაში, შეიძლება, შეძლონ და გაცნობონ, თუ რა შეცდომების გამოსწორებას სჯობს, შეეცადოთ და რა არის ის კარგი მხარეები, რომელშიც თავად უნდა დარწმუნდეთ.

ვარჯიშისას გულწრფელი იყავით თქვენი შიშების შესახებ. რაც უფრო მოურიდებელი იქნებით იმის გამოხატვაზე, რასაც განიცდით, მით უფრო სავარაუდოა, რომ მიიღოთ საჭირო გამოხმაურება.

ასევე, სესიის ჩაწერა დაგეხმარებათ, შეხვედრა მოგვიანებით უფრო ზუსტად დაამუშაოთ.

3) ექსპერიმენტი იმის გასარკვევად, თუ რა მუშაობს საუკეთესოდ.
მიუხედავად იმისა, რომ იმიტირებული ინტერვიუები შესანიშნავი მეთოდია, მე აქ არ გავჩერდებოდი.

მაგალითად, როგორ გავცეთ ისეთ კითხვებზე პასუხი საინტერესოდ, რომლებზეც არ გვიფიქრია?

„ეს შესანიშნავი კითხვაა. სამწუხაროდ, მსგავს სიტუაციაში არ აღმოვჩენილვარ. შეგიძლიათ, ცოტა დრო მომცეთ, რომ დავფიქრდე, რა იქნებოდა ასეთ შემთხვევაში ჩემი სტრატეგია?“

იფიქრეთ იმაზე, თუ როგორ შეიძლება, გქონდეთ ღია, ცნობისმოყვარე და კომპეტენტური ტონი. თქვენ არ გჭირდებათ იმის ჩვენება, რომ ყველაფერი იცით. თუმცა შეგიძლიათ, საკუთარ თავს ექსპერიმენტები მოუწყოთ და ავარჯიშოთ გამოუცდელობის შემთხვევაში, როგორ გასცეთ გულწრფელი პასუხი, ისეთი, რომელიც თქვენს ცნობისმოყვარეობასა და პასუხისმგებლიანობასაც წარმოაჩენს.

4) შფოთვის მართვა არის უნარი და ისევე, როგორც სხვა მნიშვნელოვანი კომპეტენციებისა, მისი ათვისებაც საჭიროა.
რაც უფრო მეტს ივარჯიშებთ, მით უფრო ადვილად შეძლებთ შფოთვის მაპროვოცირებელ სიტუაციებში თქვენთვის სასარგებლოდ მოქცევას.

მიუხედავად იმისა, რომ შემიძლია, შემოგთავაზოთ ისეთი ტაქტიკები, როგორიცაა ნელი სუნთქვა ინტერვიუს დაწყებამდე და ინტერვიუს დროს, რომ შეამციროთ თქვენი სხეულის ბრძოლის / ფრენის / გაყინვის რეჟიმში გადასვლის შანსი, მაინც ვფიქრობ, რომ ყველაზე მნიშვნელოვანი მეთოდი ის პრაქტიკაა, რომელზეც ზემოთ ვისაუბრეთ. პრაქტიკა შეამცირებს თქვენს მოსალოდნელ შფოთვას და გააუმჯობესებს თქვენს პასუხებსაც. შედეგად, ინტერვიუების დროს თავს უკეთ იგრძნობთ.

5) გამოიყენეთ თქვენი სიძლიერე და წარსულში სხვა პრობლემების გადაჭრის გამოცდილება.
ჩემი დაკვირვებით, ადამიანები ადვილად არ ამყარებენ კავშირს წარსულ პოზიტიურ გამოცდილებებთან, თუ როგორ მიაღწიეს მათ და როგორ შეუძლიათ მსგავსი სიტუაციების გამოყენება თვითგაუმჯობესების სტრატეგიებში თუ მათი მიმდინარე პრობლემების მოსაგვარებლად.

ნუ იფიქრებთ მხოლოდ სამუშაოზე. იფიქრეთ პრობლემებზე, რომლებიც თქვენ გადაჭერით მთელი თქვენი ცხოვრების მანძილზე, მათ შორის, ბავშვობაშიც.

თუ ერთ დროს ადამიანებთან ურთიერთობა განერვიულებდათ, როგორ გაართვით ამას თავი? რა გასწავლათ ამ გამოცდილებამ? და როგორ შეგიძლიათ გამოიყენოთ იგივე პრინციპები ახლა?

პრობლემის გაცნობიერება და შემდეგ აღიარება პირველი ნაბიჯია მის გადასაჭრელად. შემდეგი ეტაპი კი, ბევრი ვარჯიში და წარსულ პოზიტიურ გამოცდილებებსა და მათ მიღწევის გზებზე კონცენტრირება, ბოლოს კი, მათი ქმედებებად ქცევა იქნება გამოსავალი.

წყარო: HBR



ნახეთ Thatcher’s Organic-ის რედიზაინი

ორიგინალური შეფუთვა და წარწერა “STAY COVID FREE“