in

რატომ გვეშინია ცვლილების კრეატიულ ინდუსტრიაში?

იდეა შეიძლება დიდი ხნის განმავლობაში გვქონდეს და მაინც ვერ მივცეთ ფორმა. ველოდებით მეტ გამოცდილებას, თავისუფალ დროს ან მომენტს, როცა საკუთარ არჩევანში ბოლომდე დარწმუნებული ვიქნებით. რადიმ მალინიჩის ახალი წიგნი „Daring Forever“ სწორედ ამ მოლოდინს ეხება: როგორ ვიწყებთ მოქმედებას მაშინ, როცა გაურკვევლობა ჯერ კიდევ რჩება.

ავტორი გამბედაობას განმეორებადი არჩევანების ერთობლიობად განიხილავს. მისი მიდგომით, ადამიანს შეუძლია თანდათან ისწავლოს ახალი შესაძლებლობების დანახვა, ჩვეული გადაწყვეტილებების გადახედვა და ისეთი საქმის დაწყება, რომლის შედეგიც წინასწარ გარანტირებული არ არის. შემოქმედებით საქმიანობაში ამას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს, რადგან საკუთარი იდეის გამოცდამდე მისი ღირებულების ზუსტად ცოდნა იშვიათად შეგვიძლია.

ამ პროცესს სხვებთან მუდმივი შედარება ართულებს. სოციალური ქსელების საშუალებით ყოველდღიურად ვხედავთ ადამიანებს უკეთესი პროექტებით, საინტერესო დამკვეთებითა და დიდი აუდიტორიით. საკუთარი სამუშაოს შესახებ კი ყველაფერი ვიცით: რამდენჯერ შევცვალეთ მიმართულება, რა ვერ გამოგვივიდა, რამდენ ხანს ვამუშავებდით დეტალს, რომელიც საბოლოოდ საერთოდ ამოვიღეთ. შედარებისას ეს განსხვავება ადვილად გვავიწყდება.

სხვისი დასრულებული ნამუშევარი საკუთარი ჯერ კიდევ დაუმუშავებელი იდეის შესაფასებლად განსაკუთრებით მკაცრი საზომია. ასეთ პირობებში შეიძლება ვიფიქროთ, რომ დაწყებამდე მეტი მომზადება გვჭირდება, მიუხედავად იმისა, რომ მომზადების ნაწილი სწორედ მუშაობის პროცესში უნდა მივიღოთ. სხვისი შედეგის ყურება საკუთარი ცდის გადადების მიზეზად იქცევა.

„Daring Forever“ ამ დროს ყურადღებას აღქმაზე ამახვილებს. ერთი და იგივე შესაძლებლობა დაღლილობის, წარსული გამოცდილებისა თუ კრიტიკის შიშის ფონზე სხვადასხვაგვარად შეიძლება შევაფასოთ. ეს რეალური დაბრკოლებების უგულებელყოფას არ გულისხმობს. დროის, ფულისა და რესურსის ნაკლებობა კონკრეტული შეზღუდვებია. თუმცა მათ გვერდით ხშირად მოქმედებს დაუმოწმებელი ვარაუდიც: რომ აუცილებლად უარს გვეტყვიან, ნამუშევარი სხვებს არ მოეწონებათ ან ახალი მიმართულებისთვის შესაფერისი ადამიანი არ ვართ.

რადიმ მალინიჩი ცვლილების სირთულეს ჩვევების გამძლეობასაც უკავშირებს. ნაცნობი სამუშაო მეთოდი ნაკლებ ფიქრს მოითხოვს; ახალი მიდგომა კი ყურადღებას, ძალისხმევასა და გაურკვევლობის ატანას. ამიტომ სურვილი, უკეთესი შედეგი მივიღოთ, ყოველთვის არ გადადის ყოველდღიური ქცევის შეცვლაში. შეიძლება ახალი პროექტების კეთება გვინდოდეს, მაგრამ მათთვის დრო ისევ მხოლოდ მაშინ გვრჩებოდეს, როცა ყველა სხვა საქმე დასრულებულია.

ამ წინააღმდეგობას გარემოს შეცვლაც ყოველთვის ვერ აგვარებს. ახალი სამსახური ან ქალაქი მნიშვნელოვან შესაძლებლობებს გვაძლევს, თუმცა ზოგიერთი ძველი ჩვევა თან მიგვაქვს. თუ იდეის გაზიარებას სრულყოფილებამდე ვდებდით, სხვა გუნდშიც შეიძლება იგივე გავაგრძელოთ. ასეთ შემთხვევაში სასარგებლოა კონკრეტული ქცევის შემჩნევა: როდის ვჩერდებით, რას ველოდებით და რა პირობას ვუყენებთ საკუთარ თავს, სანამ მოქმედებას დავიწყებთ.

წიგნის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი თემა სურვილების გარჩევაა. ზოგი მიზანი იმიტომ გვიზიდავს, რომ თავად საქმე გვაინტერესებს; ზოგიც იმიტომ, რომ წარმატების დამაჯერებელ ნიშნად გამოიყურება. ამ განსხვავებას მუშაობის რთულ ეტაპებზე უფრო კარგად ვამჩნევთ. ინტერესი ჩანს იმაშიც, რაზე ვაგრძელებთ ფიქრს ყურადღებისა და მოწონების გარეშე, რის სწავლაზე ვხარჯავთ დროს და რომელ სირთულესთან გამკლავებას ვთვლით ღირებულად.

ამასთან, საკუთარი ინტერესები საბოლოოდ ჩამოყალიბებული სია არ არის. გამოცდილებასთან ერთად იცვლება თემები, სამუშაოს სასურველი ფორმა და ისიც, რასაც წარმატებად მივიჩნევთ. წარსულში გაკეთებული არჩევანის გადახედვას ზოგჯერ იმდენივე გამბედაობა სჭირდება, რამდენიც პირველად დაწყებას. განსაკუთრებით მაშინ, როცა გარემო ჩვენგან უკვე ნაცნობი როლის შესრულებას ელის.

რადიმ მალინიჩის მიდგომაში ცვლილება ერთჯერადი გადაწყვეტილებით არ სრულდება. თავდაპირველი ენთუზიაზმის შემდეგ ისევ ჩნდება საქმის გადადების, ძველ მეთოდთან დაბრუნებისა და უსაფრთხო არჩევანის გაკეთების სურვილი. ამიტომ დაწყებულ საქმეს გაგრძელების პირობებიც სჭირდება: სამუშაოდ გამოყოფილი დრო, გამოცდის შესაძლებლობა და მოლოდინი, რომ პირველი მცდელობა დასრულებულ შედეგს ვერ მოგვცემს.

შემოქმედისთვის ეს შეიძლება ნიშნავდეს დაუმთავრებელი იდეის კოლეგისთვის ჩვენებას, უცნობ ტექნიკაში მცირე სამუშაოს შესრულებას ან იმ პროექტისთვის კონკრეტული დროის დათმობას, რომელიც თვეებია მხოლოდ ჩანაწერებში არსებობს. ასეთი ნაბიჯი გამოცდილებას გვაძლევს, რომლის მიღებასაც მხოლოდ მზადყოფნის მოლოდინით ვერ შევძლებდით.

ისარგებლე შენთვის შექმნილი განათლების პროგრამებით – საქართველოს ბანკი, განათლების მთავარი მხარდამჭერი

Pringles-მა თავისი შეფუთვა ფერფლის შესანახ ურნად გადააქცია