ბოლო რამდენიმე წელიწადში არაერთი ისეთი რებრენდინგი ვიხილეთ, რომლებმაც დიდი აჟიოტაჟი და ხმაური გამოიწვია. მიუხედავად იმისა, რომ ნეგატიური რეაქციაც „იყიდება“ და „შავი პიარიც პიარია”, ადამიანებს ისე არაფერზე უცრუვდებათ იმედი, როგორც როგორც საყვარელი ბრენდისგან ახალ და უცნაურ ვიზუალზე.
ამის თვალსაჩინო მაგალითია Jaguar, რომლის ფერადმა და მომრგვალებულმა ახალმა იდენტობამ 2024 წელს ძლიერი პროტესტი გამოიწვია. ასევე Cracker Barrel, რომელმაც გასულ წელს old timer-ის თილისმის მოცილებით კონსერვატიული აუდიტორიის გაღიზიანება დაიმსახურა. ორივე შემთხვევაში კრიტიკა განსაკუთრებულად მწვავე იყო და ბრენდებზე რეალური გავლენაც მოახდინა.
ერთი მხრივ, სოციალური მედიის ეპოქაში მსგავსი რეაქციები გასაკვირი არც არის. როდესაც ილონ მასკი Jaguar-ს woke-ს უწოდებს, ან დონალდ ტრამპ უმცროსი კითხულობს: „რა სჭირს Cracker Barrel-ს?“ – ეს, ცხადია, საზოგადოების აზრზეც ახდენს გავლენას. ძველი, საკულტო ელემენტების მოცილება ყოველთვის სარისკოა და შესაძლოა ზოგჯერ დაუფიქრებელი ნაბიჯიცაა.
თუმცა საგანგაშო ისაა, რომ ამ უკუშედეგებმა თავად ბრენდები დააფრთხო. Cracker Barrel საჯაროდ მოინანია ცვლილება და სოციალურ ქსელში დაწერა: „თქვენ გვაჩვენეთ, რომ უკეთ უნდა აგვეხსნა, ვინ ვართ და ვინ ვიქნებით ყოველთვის“, რის შემდეგაც რებრენდინგი უკან წაიღო. და ეს ეს ყველაფერი მოხდა, მიუხედავად იმისა, რომ კომპანიას ლოგოს განახლებისთვის საკმაოდ ლოგიკური ახსნა ჰქონდა – დიზაინის გამარტივება ციფრული პლატფორმებისთვის.
რაც შეეხება Jaguar-ს, გარედან შეიძლება ჩანდეს, რომ ახალი იდენტობა კვლავ ძალაშია. ის ბრენდის ვებსაიტზე ჩანს სლოგანთან ერთად: „Copy nothing. Delete ordinary.“ თუმცა კულისებს მიღმა გავრცელებული ინფორმაციით, კრიტიკამ სერიოზული ცვლილებები გამოიწვია, მათ შორის დიზაინის ხელმძღვანელის გათავისუფლება და სარეკლამო სააგენტოს შეცვლა.
რებრენდინგის „უკან წაღება“ ახალი სვლა არ არის. უფრო შორეულ ათწლეულს თუ გადავხედავთ, ვნახავთ, რომ GAP-ის 2010 წლის რედიზაინი სულ ექვს დღეს გაგრძელდა, Tropicana-ს 2009 წლის ცვლილებამ კი მხოლოდ რამდენიმე თვე იცოცხლა. თუმცა მაშინ უკმაყოფილება პოლიტიკასთან კავშირში არ იყო, საქმე მხოლოდ საყვარელი დიზაინის შეცვლას ეხებოდა. Jaguar-ისა და Cracker Barrel-ის შემთხვევაში კი, ხმაური იმდენად სწრაფად და ძლიერად გაიზარდა, რომ კომპანიებმა უკან დახევა ამჯობინეს.
უფრო პროფესიონალურად რომ მივუდგეთ, ამ დროს ბრენდებს ხშირად ავიწყდებათ, რომ ონლაინხმაური ბოლოს მაინც ჩაცხრება. ბოლო ორი ათწლეულის ყველაზე საკამათო რებრენდინგებიდან ბევრმა დროთა განმავლობაში მყარი პოზიცია დაიმკვიდრა. მაგალითად, 2014 წელს Airbnb-ის ახალმა ლოგომ კრიტიკის ქარცეცხლში გაატარეს – მას ორიგინალურობის ნაკლებობასა და სექსუალურ სიმბოლიზმშიც კი ადანაშაულებდნენ. თორმეტი წლის შემდეგ კი ის კვლავ აქტუალურია და აღნიშნული სკანდალი თითქმის აღარავის ახსოვს.
ანალოგიურად, Instagram-ის 2016 წლის გადაწყვეტილება, რეალისტური რეტროკამერის ნაცვლად მინიმალისტური გრადიენტული ლოგოს შემოღება, თავდაპირველად ძალიან არაპოპულარული ნაბიჯი იყო. ბევრი მას ბავშვურად და უგემოვნოდ მიიჩნევდა. თუმცა აღმოჩნდა, რომ Instagram დროს უსწრებდა – ძველი კამერა დღეს ყველას მოძველებულად გვეჩვენება, მაშინ, როცა გრადიენტული ლოგო მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ამოსაცნობ ნიშნად იქცა.
ეს მაგალითები გვაჩვენებს, რომ ინტერნეტი ყოველთვის სწრაფად განსჯის, მაგრამ საბოლოო მსაჯული დროა. როდესაც ემოციური ტალღა გადაივლის, ბრენდის სიცოცხლისუნარიანობა საუკეთესო მტკიცებულებაა იმისა, იყო თუ არა რებრენდინგი სწორი. დღეს უკვე 2020-იანი წლების ზოგიერთი რებრენდინგი ხუთ წელზე მეტისაა, რაც საშუალებას გვაძლევს, შევაფასოთ შედეგები. Burger King-ის ბრტყელი დიზაინი კვლავ წარმატებით ფუნქციონირებს.
