როდესაც Star Trek 1966 წლის 8 სექტემბერს პირველად გამოჩნდა ეკრანზე, მისი ტექნოლოგიების დიდი ნაწილი სუფთა სამეცნიერო ფანტასტიკად მიიჩნეოდა. ეკიპაჟის წევრები პატარა მოწყობილობებით ურთიერთობდნენ, კომპიუტერს ხმოვანი ბრძანებებით მართავდნენ, უცნობ ენებს ავტომატურად თარგმნიდნენ და სამედიცინო სკანერით რამდენიმე წამში იღებდნენ ინფორმაციას პაციენტის მდგომარეობაზე.
სერიალი მხოლოდ სამი სეზონის შემდეგ გაუქმდა, თუმცა მისი გავლენა ბევრად დიდხანს გაგრძელდა. Star Trek-მა შექმნა უზარმაზარი ფრენჩაიზი ფილმებით, ახალი სერიალებითა და ერთგული ფანების რამდენიმე თაობით. უფრო საინტერესო კი ის აღმოჩნდა, რომ ეკრანზე ნაჩვენები არაერთი იდეა მოგვიანებით რეალურ ტექნოლოგიებში გამოჩნდა.
ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მაგალითი Star Trek-ის კომუნიკატორია. კაპიტანი კირკი და ეკიპაჟის სხვა წევრები ერთმანეთს პატარა გასაშლელი მოწყობილობით უკავშირდებოდნენ. რამდენიმე ათწლეულის შემდეგ მსგავსი ფორმის მობილური ტელეფონები უკვე რეალურად არსებობდა. Motorola StarTAC 1990-იან წლებში ერთ-ერთი პირველი პოპულარული გასაშლელი ტელეფონი გახდა, 2004 წლის Razr-მა კი ეს დიზაინი კიდევ უფრო ცნობადი გახადა.
კავშირი მხოლოდ გარეგნობაში არ ყოფილა. მარტნი კუპერს, რომელიც პირველი მობილური ტელეფონის ერთ-ერთ მთავარ გამომგონებლად ითვლება, უთქვამს, რომ Star Trek-ის კომუნიკატორი მისი შთაგონების წყარო იყო. დღეს ჩვენი სმარტფონები, რა თქმა უნდა, ბევრად მეტს აკეთებს, ვიდრე სერიალში ნაჩვენები მოწყობილობა, თუმცა 1960-იან წლებში ჯიბეში ჩასადები უკაბელო საკომუნიკაციო საშუალება ჯერ კიდევ მომავლის ტექნოლოგიას ჰგავდა.
მსგავსი გზა გაიარა უნივერსალურმა მთარგმნელმაც. Enterprise-ზე სხვადასხვა პლანეტის წარმომადგენლებთან კომუნიკაციას სპეციალური სისტემა ამარტივებდა, რომელსაც უცხო ენის თითქმის მყისიერად გაგება შეეძლო.
დღეს მსგავსი შესაძლებლობა უკვე სრულიად ჩვეულებრივია. Google Translate-ის მსგავსი აპლიკაციები ტექსტსა და ხმას რამდენიმე წამში თარგმნის, ხოლო AI-ზე დაფუძნებული ყურსასმენები რეალურ დროში საუბრის თარგმნასაც ცდილობს. სისტემა ჯერ კიდევ ვერ გაუმკლავდება უცხოპლანეტელთა ენებს, თუმცა იდეა, რომელიც ოდესღაც მხოლოდ სამეცნიერო ფანტასტიკაში არსებობდა, ყოველდღიურ პროდუქტად იქცა.
1966 წელს ასევე უჩვეულო იყო კომპიუტერთან უბრალოდ საუბარი. Star Trek-ში Spock-ს შეეძლო გემის კომპიუტერისთვის კითხვა დაესვა და პასუხი ხმით მიეღო. დღეს Siri-ს, Alexa-ს და სხვა ხმოვანი ასისტენტების გამოყენება იმდენად ჩვეულებრივია, რომ ამ ტექნოლოგიას ხშირად საერთოდ აღარ აღვიქვამთ ფუტურისტულად.
იგივე შეიძლება ითქვას სამედიცინო tricorder-ზე. Dr. McCoy პატარა სკანერით პაციენტის მდგომარეობას სწრაფად ამოწმებდა და სხვადასხვა მაჩვენებელს იღებდა. თანამედროვე მედიცინას ჯერ კიდევ არ აქვს ერთი უნივერსალური მოწყობილობა, რომელიც ყველაფერს იმავე სისწრაფითა და სიზუსტით გააკეთებს, თუმცა ამ იდეის ნაწილები უკვე ჩვენს მაჯაზეა. თანამედროვე სმარტსაათებს შეუძლია გულისცემის, ძილის, სისხლში ჟანგბადის და სხვა ჯანმრთელობის მაჩვენებლების მონიტორინგი. წარსულში კომპანიები ცალკე ხელის სამედიცინო სკანერების შექმნაზეც მუშაობდნენ, რომლებიც რამდენიმე სასიცოცხლო მაჩვენებელს წამებში ზომავდა. ჯერ tricorder-მდე შორია, მაგრამ მიმართულება აშკარად ნაცნობია.
კიდევ ერთი გამორჩეული მაგალითი რეპლიკატორია. Star Trek-ის სამყაროში მოწყობილობას სხვადასხვა ნივთისა და საკვების თითქმის მყისიერად შექმნა შეეძლო. დღეს 3D პრინტერი ამის ყველაზე ახლო ანალოგია. 3D ბეჭდვით უკვე მზადდება პროთეზები, მანქანის დეტალები, ინდუსტრიული კომპონენტები და რაკეტის ძრავებიც კი. არსებობს საკვების 3D ბეჭდვაც, სადაც ინგრედიენტები ფენებად ნაწილდება, თუმცა Enterprise-ის დონემდე ტექნოლოგიას ჯერ ძალიან ბევრი აკლია.
სერიალში ნემსების ალტერნატივაც არსებობდა. zogenaamde hypospray წამალს კანის გავლით, ნემსის გარეშე აწვდიდა ორგანიზმს. საინტერესოა, რომ მსგავსი ინიექციები Star Trek-ის ეთერში გასვლის დროსაც უკვე არსებობდა. ისინი მაღალი წნევის დახმარებით თხევად მედიკამენტს კანში შეჰყავდა. ტექნოლოგია დღესაც გამოიყენება, თუმცა ჩვეულებრივი ნემსი მედიცინიდან ჯერ არ გამქრალა.
ყველაზე დიდი ოცნება კი კვლავ ფანტასტიკად რჩება: warp drive. სინათლის სიჩქარეზე სწრაფად გადაადგილება თანამედროვე ფიზიკის მიხედვით ჯერ შეუძლებელია და არც NASA აცხადებს, რომ მსგავსი ძრავის შექმნასთან ახლოს ვართ. მიუხედავად ამისა, მკვლევრები კვლავ მუშაობენ ახალ ტიპის სისტემებზე, რომლებიც მომავალში კოსმოსში ბევრად სწრაფ და შორეულ მოგზაურობას გახდის შესაძლებელს.
Star Trek-ის გავლენა სწორედ ამ მაგალითებში ჩანს. სერიალს მომავალი არ უწინასწარმეტყველებია დეტალური სიზუსტით, მაგრამ მან ადამიანებს აჩვენა, როგორი შეიძლებოდა ყოფილიყო ტექნოლოგია, თუ არსებული შეზღუდვები დროებით გვერდზე გადაიდებოდა.
ზოგი იდეა თითქმის პირდაპირ იქცა რეალურ პროდუქტად, ზოგი ნაწილობრივ განხორციელდა, ნაწილი კი ისევ ფანტასტიკის ტერიტორიაზე რჩება. თუმცა 60 წლის შემდეგაც საინტერესოა იმის დანახვა, რამდენი მოწყობილობა, რომელიც ოდესღაც მხოლოდ კოსმოსური ხომალდის დეკორაციის ნაწილი იყო, დღეს ჩვენს ჯიბეში, სახლში ან მაჯაზეა.
