in

როგორ მოვარგოთ სტრატეგია მჭიდრო ბაზარს?

ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში კორპორაციული მასშტაბი და პრიორიტეტები კაპიტალის სიმრავლის მიხედვით ყალიბდებოდა. დღეს კი არაინვესტირებული კერძო კაპიტალის ფონდები ყველა დროის განსაცვიფრებელ მაჩვენებელზე 3.4 ტრილიონი დოლარით დგას. 

pasha-statiebi
pasha-statiebi

ასეთი მასიური ლიკვიდურობის გამო, რომელიც რამდენიმე შესაძლებლობას მისდევს, ინოვაციური ინვესტიციების შეფასება მაღალი იყო. დაბალი საპროცენტო განაკვეთის გარემო კი ზრდაზე ფოკუსირებამ გააძლიერა: იაფი ვალის პირობებში კაპიტალმა მოთმინება წარმოაჩინა და ზრდის დაპირება გასცა. მოგების არარსებობის შემთხვევაშიც კი, ეს ინვესტორების ბიზნესის ღირებულებაში დასარწმუნებლად საკმარისი იყო. 

ხოლო ახლა, როცა საპროცენტო განაკვეთები იზრდება და ლიკვიდურობას მთელი მსოფლიოს ცენტრალური ბანკების სისტემიდან იღებენ, ფოკუსი შემოსავლისკენ ინაცვლებს. როდესაც ადამიანები ირაციონალური ენერგიისა და გამოტოვების შიშიდან (FOMO) შემოსავლებსა და შეშფოთებასთან დაკავშირებულ საკითხებზე გადადიან, კრიტერიუმი, რომელიც მას ღირებულებას მატებს, რეგულირდება და ზრდაზე ორიენტირებულ ბიზნესებს გამოწვევებსაც უქმნის. მიუხედავად იმისა, რომ წარსულში გამოცდილი გაყიდვების სპეციალისტები, ისეთები, როგორიცაა, WeWork-ის ადამ ნოიმანი, რომელმაც კონცეფციის გაყიდვა მაშინაც შეძლო, როცა ამას ფინანსები არც კი ემატებოდა… საბოლოოდ უფრო მაღალი კაპიტალის ხარჯები და დაბალი ლიკვიდობაც მიიღო, რისთვისაც დიდი შემოწმება აუცილებელი იყო.

ეს მისასალმებელი ცვლილებაც შეიძლება გახდეს. ახალი ბიზნეს მოდელის დაპირებებითა და Big Tech-ის ფულადი თაობისა თუ სტრატოსფერული შეფასებებით გატაცებულმა ბევრმა კორპორაციამ ციფრული გაფართოების სტრატეგია შეიმუშავა. თუმცა აქ შემდეგ გამოწვევასთან გვქონდა საქმე — დიდ ტექნოლოგიურ კომპანიებს უჩვეულო უპირატესობები ჰქონდათ და მათი უნარი ყოფილიყო ის, ვინც არაჩვეულებრივ ძალას ფლობს, მარტივად ვერ განმეორდებოდა. 

გაბედული ბიზნესტრანსფორმაციების გვერდით, რომლებსაც დამატებითი ღირებულებაც ჰქონდა, ჩვენ ბრმა რწმენაც დავინახეთ იმის შესახებ, რაც ძირითადი ტექნიკური კომპანიების მიდგომის ზოგიერთ ასპექტს ასახავს, მაგალითად ფირმის შეძენით, რაც მათ დაეხმარებათ, განაცხადონ, რომ ისინი, შესაძლოა, პლატფორმის მფლობელები ან ეკოსისტემის ორკესტრატორი გახდნენ… კომპანიები AI-ს ცოდნის წარმოჩენასაც ჩქარობდნენ, გამოხატავდნენ ერთგულებას მეტავერსის მიმართ და თავს შემდეგ პლატფორმად აცხადებდნენ.

თუმცა უფრო მჭიდრო ბაზარზე ნაკლები ლიკვიდურობითა და მაღალი შემოსავლების მოლოდინით, მენეჯერები ამ ბრმა რწმენას ვეღარ მიყვებიან. ეს ცუდი რამ არ არის, მაგრამ რისკი იმაში მდგომარეობს, რომ კორპორაციული ლიდერები ზედმეტად ფრთხილები შეიძლება გახდნენ მაშინ, როცა სტრუქტურული ძალები, რომლებიც ჩვენს სამყაროს გარდაქმნის, უფრო ძლიერია, ვიდრე ოდესმე… იმის გამო, რომ კომპანიებს ხარჯების ზრდის ათვისება მოუწევთ და ამასთან, მოგების მარჟის შემცირება, ჩნდება კითხვა — გადაიქცევიან თუ არა ისინი ფრთხილ ლიდერებად?

ეს შეცდომა იქნებოდა. მაგალითად, კრიპტოვალუტის შეფასების კოლაფსი არ ნიშნავს, რომ მათ უკან არსებული ტექნოლოგიები ბანკებსა თუ სხვა ფინანსურ დაწესებულებებს ნაკლებ რისკს შეუქმნის. გაციფრულება სწრაფად ხდება, მომხმარებლები მრავალი და ყოვლისმომცველი პროდუქტებისა თუ გამოცდილებების ეკოსისტემების მისაღებად მზად არიან. ესტონური Workland-იც მოწმობს, რომ ანაზღაურება შეიძლება გამოჩნდეს მაშინ, როცა მოდელი გააზრებული იქნება.

დაწყებული კეთილდღეობისა და ცხოვრების სტილიდან, სადაც დიდი ტექნიკური გიგანტები მნიშვნელოვან ნაბიჯებს დგამენ, იმ სერვისებით დამთავრებული, რომლებსაც ფინანსური დაწესებულებები თუ საცალო მოვაჭრეები გვთავაზობენ, კონკურენცია იცვლება. ხოლო ისეთი ტექნოლოგიური გიგანტები, როგორებიც Tencent, WeChat, Rakuten, PingAn,Reliance Jio და სხვები არიან, ერთმანეთს მომხმარებელთან დასაკავშირებლად უნიკალური წერტილების პოვნაში ეჯიბრებიან — Lavazza ყავის გამოცდილების ეკოსისტემის ორკესტრატორის როლზე ექსპერიმენტებს ატარებს. მოკლედ რომ ვთქვათ, ღირებულება მრავალი კომპანიის კრეატიული გადაწყვეტილებებისკენ ინაცვლებს, რაც ციფრულ რეკლამებსა და სხვადასხვა მოთამაშის დაკავშირებასაც მოიცავს. 

ხოლო, როცა კომპანიები ამ ახალ პირობებს მოერგებიან, მენეჯერებს დასჭირდებათ:

    1. მიიღონ ცვლილებები — ალბათ, ეს ყველაზე რთული მოთხოვნაცაა. მნიშვნელოვანია, მენეჯერებმა გააცნობიერონ, რომ ხარჯ-სარგებლიანობის ანგარიში სტატუს-კვოს საინვესტიციო შემთხვევას კი არ უნდა შეადარონ, არამედ იმას, რომელსაც უმოქმედობა მოჰყვება. ეს ხშირად მარჟების შემცირებასა და მომხმარებელთა საჭიროებების ცვლილებასაც გულისხმობს. 
    2. გააცნობიერონ ინოვაციებში ჩართვის დამატებითი ღირებულების ბუნება. უნდა აჩვენონ, როგორ უკავშირდება ინოვაციები ზრდასა და მარჟებს. ეს იმას ნიშნავს, რომ უნდა დაინახონ, რას მოიტანს ციფრული ტრანსფორმაცია და შეფერხებები, გაიგონ პლატფორმებსა და ეკოსისტემებში ჩართვის ღირებულებები და ხელოვნური ინტელექტის გამოყენების სარგებელი, მეტავერსიში ადრეულად ჩართვის პოტენციური დადებითი მხარეები და გემიფიკაციის როლი მომხმარებლებთან უკეთ დასაკავშირებლად. 
    3. გაიაზრონ, რომ ახალ პლატფორმებსა თუ ეკოსისტემებში დომინირებისა და ორკესტრატორად ყოფნის რისკის გარდა, კარგი პარტნიორისა და გადამყიდველის როლში უფრო მოკრძალებული სტრატეგიის არჩევაც შეუძლიათ. ამასთან, გააზრებული გადაწყვეტილებების პორტფოლიოც დასჭირდებათ, რასაც თან ინვესტიციების რისკიც ახლავს.

დიახ, კომპანიებისთვის გამოწვევა სამყაროს ცვლილებაა და წარმატება ღირებულების დამატების ახალი გზებით მოდის. თუმცა ინფლაციის სწრაფი გამოსწორების გარეშე, ჩვენ სტრატეგიული პრიორიტეტების ხელახლა შეფასებას შემცირებული ლიკვიდურობითა და კაპიტალის გაზრდილი ხარჯებით უნდა ველოდოთ, რაც უფრო ზუსტი შემოწმების საჭიროებასაც წარმოშობს. ამას საფუძვლიანი არგუმენტების განვითარების უნარიც დასჭირდება იმის შესახებ თუ რა მატებს მას ღირებულებას. სწორ სტრატეგიაზე მუშაობის დრო მოვიდა, რაც კომპანიის გრძელვადიან ხედვასაც უნდა უკავშირდებოდეს.

წყარო: HBR



#დაძარი ახალი პერსპექტივა! – ცენტროპოლისი ბათუმში

სამუშაო სტრესი მონსტრად იქცევა — Asana-ს კრეატიული რეკლამა