20
Jan
2020

2000 წლის შემდეგაც, არისტოტელეს დარწმუნების ხელოვნება არ შეცვლილა

20 Jan 2020

იდეები 21-ე საუკუნის მამოძრავებელი ძალაა – დარწმუნება კი უნარი, რომელიც იმაზე მნიშვნელოვანია ახლა, ვიდრე ოდესმე.

pasha-statiebi
pasha-statiebi

ზოგიერთი ეკონომისტის აზრით, სწორედ დარწმუნების უნარზე მოდის ამერიკის მთლიანი ეროვნული შემოსავლის ერთ მეოთხედზე მეტი. რაც გამომდინარეობს იქიდან, რომ თითქმის ყველა პროფესიაში საჭიროა დარწმუნების უნარი:

  • ანტრეპრენერები ინვესტორებს არწმუნებენ, რომ მათ საქმიანობაში ჩადონ ფული;
  • სამსახურის მაძიებელი კანდიდატები რეკრუტერებს არწმუნებენ, რომ პოზიციისთვის შესაბამისი კადრები არიან;
  • პოლიტიკოსები ადამიანებს არწმუნებენ, რომ ხმა სწორედ მათ მისცენ;
  • ლიდერები თანამშრომლებს არწმუნებენ, რომ სპეციფიკური გეგმების განხორციელება შეუძლიათ;
  • აღმასრულებელი დირექტორები ანალისტებს არწმუნებენ, რომ კომპანიებისთვის მიმზიდველი აგარიშები მოამზადონ;
  • გაყიდვების მენეჯერები მომხმარებლებს არწმუნებენ, რომ პროდუქტი გაყიდონ.

მოკლედ რომ ვთქვათ, დარწმუნება არა სასურველი, არამედ ფუნდამენტურად საჭირო უნარია იმისთვის, რომ ინვესტორები მოიზიდო, პროდუქტი გაყიდო, ბრენდი შექმნა, გუნდი შთააგონო. მილიარდერი უორენ ბაფეტი სტუდენტებთან ერთ-ერთი შეხვედრისას ამბობდა, რომ საკომუნიკაციო უნარების განვითარება მათ პროფესიულ ღირებულებას 50%-ით გაზრდიდა.

სიტყვებსა და იდეებს პოტენციალი აქვთ, შენს სფეროში ვარსკვლავად გაქციონ. ბერძენი ფილოსოფოსის მიერ შემუშავებული ტაქტიკები კი, ამაში დაგეხმარებათ.

2000-ზე მეტი წლის წინ, არიტოტელემ  დარწმუნების ხელოვნებაზე ნაშრომში „რიტორიკა“, დარწმუნების ხელოვნებაზე ფორმულა შექმნა. და ამ ფორმულას ძალიან ბევრი ადამიანი იყენებდა საჯარო გამოსვლისას.

დარწმუნების უნარის დახელოვნებაში ქვემოთ ჩამოთვლილი 5 ტაქტიკა დაგეხმარებათ:

ეთოსი ან „პერსონაჟი“
ეთოსი საჯარო გამოსვლის ან პრეზენტაციის ის ნაწილია, როცა აუდიტორია რაღაც ინფორმაციას გამომსვლელის ნდობაზე დაყრდნობით იღებს. არისტოტელეს სჯეროდა, რომ თუ გამომსვლელის სიტყვებს მისი ქმედებები არ ამყარებს, ის მსმენელების ნდობას ვერ მოიპოვებს და ეს, შედეგად, მის არგუმენტებსაც ნაკლებსარწმუნოს გახდის.

ჩვენ მიზეზები გვჭირდება იმისთვის, რომ ადამიანებს ვენდოთ. და ეს ძალიან სწრაფად ხდება. ჩვენი წინაპრები მყისიერად წყვეტდნენ, ადამიანი მათი მტერი იყო, თუ მოყვარე.

ლოგოსი ან „მიზეზი“
ეთოსის ლოგიკური გაგრძელება ლოგოსი იქნება. რატომ უნდა გაითვალისწინოს აუდიტორიამ თქვენი იდეა? თუ ის აუდიტორიას დაუზოგავს, ვთქვათ, ფულს, მათ უნდა იცოდნენ, რამდენს დაუზოგავს და როგორია ამ დანაზოგამდე მისასვლელი ლოგიკური გზა? ან როგორ დაეხმარება თქვენი იდეა, რომ მათ ფინანსური სარგებელი მიიღონ თქვენი რჩევიდან? რა ნაბიჯების გადადგმა მოუწევთ? – ესაა ყველაზე ლოგიკური მიზეზი, რატომაც, აუდიტორიისგან მხარდაჭერას იგრძნობთ. გამოიყენეთ მონაცემები, მტკიცებულებები და ფაქტები – რაციონალური არგუმენტის მისაღებად.

პათოსი ან „ემოცია“
არისტოტელეს მიხედვით, დარწმუნება ქმედუნარიანი ვერაა, ემოციის გარეშე. არისტოტელეს სჯეროდა, რომ საუკეთესო გზა, რომ ადამიანში ემოცია გამოიწვიო, სთორითელინგი – ამბის თხრობის ხელოვნებაა. 2000 წლის შემდეგ, ნეირომეცნიერებმა ამ თეზისის აკურატულობა აღმოაჩინეს. კვლევებმა ცხადყოფს, რომ სწორედ ოქსიტოცინია, „მორალური მოლეკულა“, რომელიც ადამიანებს ემოციურ დონეზე აკავშირებს ერთმანეთთან.

პასეთი ამბები კი პირადი გამოცდილებაა. ისეთი, ყველას რომ შეიძლება, გამოცდილი გვქონდეს – მარცხი, უხერხულობა, უიღბლობა, საფრთხე, კატასტროფა და სხვა.

მეტაფორა
არისტოტელეს სჯეროდა, რომ მეტაფორები ენას ვერბალურ სილამაზეს აძლევს. მეტაფორების ოსტატად ყოფნა კი, დიდებული მოვლენაა. როცა მეტაფორას, ანალოგიას იყენებ და იდეას რაღაც ისეთს ადარებ, რაც აუდიტორიისთვის ნაცნობია, ეს ნათელს ფენს შენს იდეას – რაღაც აბსტრაქტულიდან კონკრეტულ გამოცდილებად გარდაქმნის.

შეკუმშულობა
არისტოტელემ აღმოაჩინა, რომ გასაცემი ინფორმაციის რაოდენობასთან დაკავშირებით, ძალიან სამართლიანად, უნივერსალური ზღვარი არსებობს. ადამიანს შეუძლია ძალიან ცოტა ინფორმაციის შესრუტვა-შენარჩუნება. და როცა საქმე დარწმუნებას ეხება, რაც უფრო ცოტაა ინფორმაცია, მით უფრო ქმედითია.

შეკუმშული ინფორმაცია სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ელემენტია დარწმუნების მაღალი ეფექტისთვის. თქვენი არგუმენტები კომპაქტურად უნდა იყოს გამოხატული – რამდენადც შესაძლებელია, იმდენად მოკლედ. დასაწყისისთვის კი საჭიროა ყველაზე მთავარი ინფორმაციის გაჟღერება.

არისტოტელეს სჯეროდა, რომ დარწმუნების სწავლა შესაძლებელია და რომ ნებისმიერს აქვს ამის პოტენციალი.

წყარო: HBR



განხილვა