თავშესაფრიდან ძაღლის აყვანისას ადამიანები ხშირად პირველ რიგში გარეგნობას, ჯიშს ან მის წარსულს აქცევენ ყურადღებას. The Rescue Collection ამ პროცესს სხვა კუთხით უყურებს და ცდილობს აჩვენოს, რომ თითოეულ ძაღლს საკუთარი ხასიათი, ინტერესები და ქცევის თავისებურებები აქვს.
პროექტი BLKJ Havas Singapore-მა და Havas New York-მა The Sato Project-სა და Powerhouse Arts-თან თანამშრომლობით შექმნეს. იდეის საფუძველი კვლევებია, რომლებიც აჩვენებს, რომ ძაღლები ვიზუალურ სტიმულებზე ემოციურად და ქცევით რეაგირებენ.
ამის შესამოწმებლად The Sato Project-ის თავშესაფრის ძაღლები ბრუკლინში, Powerhouse Arts-ის სპეციალურად მოწყობილ გალერეაში მიიყვანეს. იქ მათ სხვადასხვა ტიპის ხელოვნების ნამუშევრები აჩვენეს, რეაქციებს კი ცხოველთა კეთილდღეობის მკვლევარი, დოქტორი ჰოლი მოლინარო აკვირდებოდა.
მკვლევრები ზომავდნენ, რამდენ ხანს უყურებდა თითოეული ძაღლი კონკრეტულ ნამუშევარს და რა ტიპის ქცევა ახლდა ამას თან. მაგალითად, ძაღლი შეიძლებოდა ქანდაკების წინ დაწოლილიყო, დაეყნოსა, მიახლოებოდა ან უფრო აქტიურად ემოძრავა.
ამ დაკვირვებების მიხედვით თითოეული ძაღლისთვის საკუთარი „კოლექცია“ შეიქმნა, რომელიც იმ ნამუშევრებს აერთიანებდა, რომლებზეც ის ყველაზე მკაფიოდ რეაგირებდა. იდეა იყო, რომ ეს კოლექციები ძაღლების ხასიათის დამატებით მინიშნებად ქცეულიყო და პოტენციურ პატრონებს მათი უკეთ გაცნობა შესძლებოდათ.
ჰოლი მოლინაროს თქმით, ზოგიერთმა ძაღლმა აშკარა ინტერესი გამოავლინა სიურრეალისტური ქანდაკებების მიმართ და მათთან უფრო დიდხანს დარჩა, ვიდრე სხვა ნამუშევრებთან. ერთ-ერთი ძაღლი, რუდოლფი, კონკრეტული ქანდაკებების წინ წვებოდა, მაშინ როცა სხვებთან მსგავსი ქცევა არ გამოუვლენია.
პროექტის მიზანი იმის მტკიცება არ არის, რომ ხელოვნების გემოვნებით ძაღლის მთელი პიროვნების აღწერა შეიძლება. უფრო მეტად ეს არის დამატებითი გზა, რომ თავშესაფარში მყოფი ცხოველი მხოლოდ მისი ისტორიის, ჯიშის ან ფოტოს მიხედვით არ შეფასდეს.
BLKJ Havas Singapore-ის გილერმე მაჩადოს თქმით, პროექტი სწორედ ამ აღქმის შეცვლას ცდილობს. თავშესაფრის ძაღლებს ხშირად იმით განსაზღვრავენ, საიდან მოვიდნენ ან რა გადაიტანეს. გუნდის მიზანი იყო, ისინი ინდივიდებად ეჩვენებინა, საკუთარი ხასიათით, გემოვნებითა და პატარა უცნაურობებით.
ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ ცხოველებისთვის, რომლებსაც რთული წარსული აქვთ. მსგავს გამოცდილებას მათ შესახებ საუბარი ტრავმიდან პიროვნებაზე გადააქვს და ადამიანებს საშუალებას აძლევს, ჯერ გაიცნონ, როგორ იქცევა ძაღლი, რა მოსწონს და როგორ ურთიერთობს გარემოსთან.
The Sato Project-ის შვილად აყვანისა და დროებითი მზრუნველობის მენეჯერი ალესანდრა მილიორე ამბობს, რომ ორგანიზაცია მუდმივად ეძებს ახალ გზებს თავშესაფრის ძაღლების ხასიათის უკეთ საჩვენებლად. The Rescue Collection ამ მხრივ საინტერესოა, რადგან ხელოვნებას კამპანიის დეკორაციად არ იყენებს. ის თავად ხდება დაკვირვების ინსტრუმენტი, რომლის საშუალებითაც ძაღლის ქცევის განსხვავებული მხარე ჩანს.
შედეგად, პოტენციური პატრონი ძაღლს მხოლოდ ფოტოებითა და რამდენიმე ბიოგრაფიული წინადადებით აღარ ეცნობა. მის წინაშე ჩნდება უფრო კონკრეტული პიროვნება, თავისი ინტერესებით, რეაქციებითა და ხასიათით.
